Τρίτη, Δεκεμβρίου 23

Κάνε μια ευχή!!!!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ,ευχές δίνουν και παίρνουν. Ολοι ,κλείνουν τα μάτια δυνατά και εύχονται.
Τούτα τα Χριστούγεννα μας βρίσκουν λίγο μαζεμένους ,λίγο απογοητευμένους.
Ξέρω, σημεία των καιρών.....!

Η αλήθεια είναι πως αισθάνομαι άσχημα ,τούτα τα Χριστούγεννα .Πως το μυαλό μου γυρνά πάλι πίσω ,σε άλλες χρονιές και δυστυχώς τις βρίσκω καλύτερες.
Είμαι όμως ξανθιά....και επίμονη. Και περισσότερο από όλα με τρομάζει η απουσία ελπίδας. Και μυρίστηκα πως, τούτη την χρονιά προσπάθησαν να μου πάρουν ,ένα μέρος των ονείρων μου και της ελπίδας που είχα.....Αλλά γελάστηκαν..

Είμαι εδώ ,μπορεί στεναχωρημένη, μπορεί απογοητευμένη...αλλά είμαι εδώ, ζωντανή και τα θέλω μου ,τα ελπίζω μου, όσο και αν προσπάθησαν να μου τα θάψουν κάτω από σκοπιμότητες και δολοπλοκίες , δεν τα κατάφεραν.
Γιατί δεν μου αρέσει να ζω ,χωρίς ελπίδα .

Φέτος λοιπόν ,μπορεί το τραπέζι μου να είναι φτωχικό ,μπορεί το δέντρο μου να έχει μια γύρα από λαμπιόνια (οικονομία και εκεί), μπορεί και από τα δώρα μου να έκοψα διάφορα....η καρδιά μου όμως είναι ακόμα ανοιχτή και κρύβει μέσα της μια δύναμη τεράστια .Τόσο μεγάλη ,ικανή να αγκαλιάσει όλον τον κόσμο...
Να μπει ο κόσμος ,να κουρνιάσει εκεί μέσα , να πάρει δύναμη και να γιατρευτεί.

Αυτή είναι και η ευχή μου για φέτος...
Να είναι πάντα η αγκαλιά μου μεγάλη και αν γίνεται να μεγαλώσει κι άλλο για να χωρέσει ακόμα περισσότερους ανθρώπους!

Καλά Χριστούγεννα και Καλή χρονιά σε όλους!

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 15

Γιατί υπάρχουν κι άτομα.......!!!

Κυριακή πρωί ,βγήκα στους δρόμους , να περπατήσω μια συνήθεια που για αρκετά χρόνια ,ήταν ξεχασμένη....όπως και τόσα άλλα.
Γυρνούσα στις γειτονιές της περιοχής μου ,σπίτια κλειστά και άνθρωποι μετρημένοι στους δρόμους...
Ξένη ανάμεσα σε ξένους.......
--------------------------------------------------------------------------------
Κάτι άλλαξε μέσα μου με όλα αυτά.Κάτι μου πήραν που δεν μπορούν να μου το ξαναδώσουν πίσω.Κάποιους άφησα να με κάνουν κομμάτια. Και όταν είσαι 15 ή 16 και παλεύεις , είναι δυνατόν ,να την σώσεις την αθωότητά σου .¨Οταν όμως είσαι σαράντα και προσπαθείς να διατηρήσεις την παιδικότητά σου ,επειδή είναι, ίσως το μόνο που μπορεί να σε βοηθήσει να κρατηθείς και να παλέψεις .....και αυτή η παιδική αθωότητα χάνεται ξάφνου....τότε είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα!
-------------------------------------------------------------------------------

Δεν ξέρω να πω ,ποιός με απογοήτευσε περισσότερο.Μάλλον με τον εαυτό μου τα έχω...που έφτασα σαράντα κι ανήκω ακόμα σε αυτήν την συνομωταξία ανθρώπων.....σε αυτούς που μπορούν ακόμα να γίνονται κομμάτια.

Σε όλους αυτούς λοιπόν,σε αυτούς που γίνονται κομμάτια αφιερωμένο το παρακάτω .....



Κοντά στα κύματα

θα χτίσω το παλάτι μου
Θα βάλω πόρτες
μ' αλυσίδες και παγώνια
Και μες στη θάλασσα
θα ρίξω το κρεβάτι μου
γιατί κι οι έρωτες
μου φάγανε τα χρόνια


Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια


Ξυπνώ μεσάνυχτα
κι ανοίγω το παράθυρο
κι αυτό που κάνω
ποιος σου το 'πε αδυναμία
που λογαριάζω
το μηδέν μου με το άπειρο
και βρίσκω ανάπηρο
τον κόσμο στα σημεία

Τρίτη, Δεκεμβρίου 9

Σιωπή!!

Θα είχα πολλά να πω ,όπως όλοι άλλωστε ,για την κατάντια .
Ως μάνα όμως και συγκεκριμένα ως μάνα ,ενός αυριανού 15χρονου εν δυνάμει αντιεξουσιαστή ή μη ,εν δυνάμει αστυνομικού ,εν δυνάμει ανέργου από τις καταστροφές ,εν δυνάμει επιχειρηματία , εν δυνάμει δημοσιογράφου κοράκι ,εν δυνάμει ανέντιμου πολιτικού ,υπουργού ,πρωθυπουργού ......έχω χρέος να σιωπήσω!!

Να σιωπήσω και να αναλάβω τις ευθύνες μου.
Είναι αργά για να διορθώσω τα λάθη μου ,τουλάχιστον ας προσπαθήσω να μην ξανακάνω άλλα....

Σιωπή και σκέψη...αυτό αρμόζει στην περίπτωση!!

Γιατί όταν σπέρνεις ανέμους , θερίζεις θύελες!

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 3

In accidental order or...... rather no!


Στην διάταξη των μπλογκς ,που καθημερινά παρακολουθώ, χωρίς κανένα άλλο κριτήριο, πέρα από το *τυχαία σειρά* ,μπήκε ,τότε που πρωτοξεκίνησα ,το μπλογκ ενός αξιοθαύμαστου ανθρώπου και μοναδικού πατέρα!!

Του πατέρα της Λυδίας!

Διαβάζω πάντα τα μπλογκς με την σειρά που εμφανίζονται στο μπλογκ μου ...τελευταίο είναι το μπλογκ της Λυδίας.
Τυχαίνει πάρα πολλές φορές να θέλω ,να γράψω κάτι που με έχει νευριάσει ,πληγώσει ,αναστατώσει ή χαροποιήσει......
Τελειώνοντας όμως την περιήγησή μου στην blogosfaira με το μπλογκ της Λυδίας ,υπάρχουν φορές που μετανιώνω και δεν γράφω.
Είτε γιατί λυπάμαι , είτε γιατί χαίρομαι ,είτε γιατί ντρέπομαι και έτσι απλά το βουλώνω....

Μια από αυτές τις μέρες είναι και η σημερινή....
Και με πλήρη συνείδηση του τι ,σημαίνει αυτή η παραδοχή για έναν άνθρωπο τόσο εγωιστή όσο η αφεντιά μου ,παραδέχομαι πως ίσως να είναι και ο μόνος άνθρωπος πάνω σε τούτο τον κόσμο που μπορεί να με κάνει να το βουλώνω!!

Με τις υγείες μου λοιπόν γιατί ,πάλι ήμουν έτοιμη ,κάτι να πω ,κάτι να περιγράψω ,για κάτι να παραπονεθώ ,για κάτι να γκρινιάξω...ξεχνόντας για μια ακόμη φορά ...πολλά και σοβαρά!!

Ευχαριστώ πατέρα...!!!

Σάββατο, Νοεμβρίου 29

Δυστυχώς.....

Με ανάγκασαν να βάλω λεκτική επαλήθευση!
Ευχομαι να μην σας είναι πρόβλημα!

______________________________________

Πριν προβώ όμως στην κίνηση αυτή....
Έλαβα κάποια απαραίτητα μέτρα.....
Εχω μάθει στην ζωή μου ότι έχω υποχρεώσεις.
Ποτέ δεν ξέχασα ότι έχω και δικαιώματα.

Ομολογώ ότι κάποια από αυτά που αφορούν τον
ιντερνοκόσμο δεν τα γνώριζα.
Φρόντισαν όμως ,κάποιοι να μου τα κάνουν γνωστά...
__________________________________

Να ευχηθώ καλό σ/κ σε όλους

και οσο για σένα ελπίζω να έγινα
κατανοητή!

Τρίτη, Νοεμβρίου 25

Ηλιε μου ,ήλιε μου ....βασιλιά μου!!


Ήλιε μου ήλιε μου βασιλιά μου
μη μ' αφήνεις σήμερα
συννεφιά συννεφιά στην καρδιά μου
στο κορμί μου σίδερα.


Κάπως έτσι πάει το τραγούδι του Χατζηδάκι. Τον κοιτώ από το πρωί (τον ήλιο ) ,που έχει βγει και έχει θρονιαστεί εκεί πάνω (στον ουρανό) και με έχουν πιάσει τα διαόλια μου.
Καλά μην βαράτε όλοι μαζί!!
Αλλά ρε παιδί μου ,βαρέθηκα το φως....Και τούτος ο χειμώνας άργησε μου φάνηκε και ακόμα δεν λέει να φανεί.
Τι ζητάω πια....?
Μια μακρόσυρτη βροχή να χτυπάει στις ταράτσες και στις αυλές των σπιτιών και να ξεπλένει συνειδήσεις και ψυχές....
Ενα κρύο τσουχτερό ως το κόκκαλο ,να σου τρυπάει το μεδούλι και να σε κάνει να τρέχεις να κρυφτείς στις αγκαλιές της ζωής σου ,γύρω από τις φλόγες της φωτιάς στο τζάκι.
....Δυο ξυλιασμένα χέρια ζητώ και μια μύτη ξεπαγιασμένη και κατακόκκινη από το κρύο.
Να χώνω τα χέρια σε αλλα πιο ζεστά και να ζεσταίνω με τα δικά μου ,άλλα κρύα .

Και αυτό το φως....πια...!!!
Με τύφλωσε ,κουράστηκα ..
Μια συννεφιά θέλω ,απέραντη και βαθιά γκρίζα.

Να κοιμηθώ θέλω....να ξεκουραστώ...Μα πως να γίνει αυτό ,όταν τούτος ο ήλιος δεν με αφήνει να πέσω σε χειμερία νάρκη!!!!

Υπερβολική εεεε???
Μάλλον.

Μα τον αγαπώ τον χειμώνα ,τον προσωρινό ύπνο τον έχω ανάγκη, για να μπορέσω να αναγεννηθώ την άνοιξη.
Λέτε να αρχίσω ,σαν τους ινδιάνους να χορεύω τον *Χορό του Χειμώνα*???

Παρασκευή, Νοεμβρίου 14

Ψωμί ,παιδεία ,ελευθερία!!


Την Δευτέρα ξημερώνει η επέτειος του Πολυτεχνείου.
Ημουν παιδί τότε ,μόλις 4 χρονών .Οι μνήμες ελάχιστες, όχι μόνο λόγω ηλικίας αλλά και λόγω πολιτικών απόψεων του μπαμπά!!Βλέπετε ανήκε στην άλλη πλευρά ,ήταν τροχονόμος!
Τα χρόνια περνούσαν και σαν παιδιά αποδεχόμασταν τις πολιτικές θέσεις των γονιών. Εκεί κοντά στην εφηβεία άρχισαν και οι ερωτήσεις. Τί έγινε ,γιατί έγινε ,πώς έγινε!!
Οι απαντήσεις ήταν άλλοτε σαφείς και άλλοτε μετέωρες.
Μεγαλώνοντας ,η καθεμιά μας (εγώ κι η αδερφή μου) ,σχηματίσαμε την δική μας άποψη.Οχι ως απόκτημα γνώσης ,βέβαια , αλλά μάλλον από σύγκριση των απόψεων της οικογένειας με τους άλλους. Ημασταν ,ας μου επιτραπεί η έκφραση κάπου στην μέση.
Εγώ ,ως περισσότερο αντιδραστική και με ένα θέμα περί δικαίου ,εντονότατο από τότε,γρήγορα τάχτηκα υπερ...
Εψαξα ,ρώτησα ,έμαθα , πίστεψα!!.....
Εκείνα τα παιδιά ,εκείνος ο κόσμος για τον οποίο πάντα θα είμαστε περήφανοι ,πάντα θα ανατριχιάζουμε ,όταν στα αφιερώματα θα ακούμε τα συνθήματα της εποχής , για κάτι πάλεψαν ,είχαν ένα όραμα .
Ζητούσαν τα αυτονόητα και τα διεκδίκησαν με το μόνο μέσο που τους είχε απομείνει ..την εξέργεση ...και τα καταφέραν!!!

_________________________________________________________________________________

35 χρόνια μετά όμως,έρχομαι να αναρωτηθώ με μεγάλη πίκρα και θλίψη??
Τϊ απέγιναν άραγε τα οράματα και τα όνειρα?
Τί ακριβώς άλλαξε από τότε?

Γιατί σήμερα ,καλούμαστε πάλι να πολεμήσουμε ,να εξεγερθούμε , να διεκδικήσουμε, τα αυτονόητα και τα κεκτημένα με αγώνες και θυσίες,δικαιώματά μας?

Αν σήμερα βγαίναμε στον δρόμο ,τί ακριβώς θα ήταν διαφορετικό στο σύνθημα από εκείνη την εποχή??

Ψωμί ,παιδεία ,ελευθερία!!
Πώς είναι δυνατόν ,ένα σύνθημα να είναι τόσο διαχρονικό και εν τέλει........

Ποιοί είναι αυτοί που πούλησαν την ψυχή τους στον διάολο και με ποιό όφελος?
_________________________________________________________________________________

Γιατί ,εγώ ,35 χρόνια μετά έχω αυτές τις απορίες ??
Γιατί νιώθω αυτήν την αγωνία της επιβίωσης? Γιατί γύρω μου δεν βλέπω να έχει αλλάξει τίποτα στην ουσία ?
Ναι ,δεν έχουμε χούντα πια?

Ποιό όμως είναι το πολίτευμά μας ?


Χαζές απορίες ,μιας είναι και φαίνεται ,ξανθιάς!!

Τρίτη, Νοεμβρίου 11

Χρωστούσα!

Δύο blogoπαίχνιδα και τώρα βρήκα την ευκαιρία να τα κάνω.

Το πρώτο είναι από την Αnna Silia
και είναι το εξής:

1) Eρώτηση σε έναν φιλόσοφο.
Τι θα μπορούσες τώρα να ρωτήσεις έναν φιλόσοφο???
Ας πούμε ότι θα τον ρωτούσα ,γιατί αφού η φιλοσοφία βοηθά την ζωή μας ,είναι τόσο δύσκολη στην εφαρμογή της?

2)Ερώτηση σε έναν παλιό έρωτα.
Και τώρα πες μου ,τι κατάλαβες?

3)Ερώτηση σε ένα μέντιουμ.
Μέχρι πότε θα ζήσεις?

4) Ερώτηση σε ένα παιδί.
Τί θες ,Τί αγαπάς , Τί έχεις ανάγκη , τί σου λείπει?

5) Ερώτηση στον καθρέπτη μου.
Δεν βλέπεις τα χάλια σου???

Το άλλο παιχνίδι έχει να κάνει με τις 7 αλήθειες και με κάλεσε η κουμπαρομπεμπέκα

Αλήθειες 6+1

1) Είμαι πολύ νευρική!

2) Αργησα πολύ να με γνωρίσω!

3) Δεν συγχωρώ εύκολα!

4) Με φοβίζει ο θάνατος και η αρρώστια !

5) Εχω εφαρμόσει στην ζωή μου ,κάποιες φορές ,το *ο σκοπός αγιάζει τα μέσα*

6) Δεν μου αρέσουν τα γλυκά!

7) Εχω πει ψέμματα !

Αυτά όσον αφορά τα παιχνίδια...Κορίτσια συγνώμη που άργησα!!

Πέμπτη, Νοεμβρίου 6

Mπάρακ Ομπάμα



Λένε πως είναι ο νέος Κένεντι της Αμερικής. Ο Ελληνοαμερικανός υπουργός οικονομικών του Ιλλινόις, Αλέξης Γιαννούλιας,τον παρομοίωσε με τον Bob Kennedy .
Εκατομμύρια άνθρωποι ,κάτι περιμένουν από αυτόν. Στο πρόσωπό του αναζητούν ελπίδα.
θες η ηλικία του , θες το παρουσιαστικό του ,θες η καταγωγή και ο τρόπος ζωής του, τον έκαναν αγαπητό .Και όλα αυτά και πολλά άλλα τον οδήγησαν στην θέση του πλανητάρχη.
Οι ιδέες του ,φρέσκες και αναζωογονητικές. Το πρόσωπό του καθαρό και ειλικρινές.
Μάλλον κι αυτός ελπίζει...!!!

Σε μένα όμως βγάζει μια θλίψη!
Με δεδομένο την καλή του πρόθεση και διάθεση για αλλαγή, κοιτώντας τον ...δεν μπορώ να αποφύγω μια σκέψη ,που ξεπετάγεται συνεχώς από το ξανθό μου κεφάλι.
Αν πράγματι είναι αυτό που δείχνει......Θα τον αφήσουν άραγε?
......Θα του δώσουν την ευκαιρία ?
......Θα αντιταχθεί και θα υπερασπιστεί αυτό που πρέσβευε πριν την εκλογή του ή θα τον φάει η μαύρη μαρμάγκα της εξουσίας και τα παιχνίδια συμφερόντων?
Δεν ξέρω και δυστυχώς δεν είμαι και πολύ αισιόδοξη!!!!

Οπως και να έχει όμως ,ο χρόνος θα δείξει!

Καλή επιτυχία Κύριε Πρόεδρε!!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 30

Σαν ένα ποτήρι νερό!!!


Ετσι ακριβώς θα μπορούσα να παρομοιάσω την ζωή ...σαν ένα ποτήρι. Ενα ποτήρι διάφανο ,κρυστάλλινο και καλοσχηματισμένο, που σιγά σιγά το γεμίζουμε με τις εμπειρίες και τις προσπαθείες μας. Αλλοι παλεύουν να το κρατήσουν σε μια ισορροποία ,άλλοι πάλι το ξεχειλίζουν ή το συγκρατούν με φόβο στα δυό τους χέρια μην τυχόν και τους χυθεί καμιά σταγόνα.

Κοιτώντας το δε ,ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του καθενός ,κάποιοι το βλέπουν μισοάδειο και άλλοι μισογεμάτο!
Ομορφα ως εδώ.Τί γίνεται όμως ,όταν το ποτήρι κάποιων ξεχειλίζει ερήμην τους? Οταν προσπαθώντας να διατηρήσουν ισορροπίες, παίζουν το παιχνίδι του κρυφτού, κρατώντας το ποτηράκι τους σταθερό , για να ρίχνουν το νερό τους οι άλλοι άφοβα και αδιάκοπα. Με προσοχή μεγάλη ,γιατί κάποια στιγμή μπορεί να ξεχειλίσει και μετά τι γίνεται?

Υπάρχουν κι οι άλλοι χαρακτήρες ,οι υπομονετικοί ,σαν και μένα ας πούμε,που παραμένουν ,παραμένουν και επιμένουν ....μέχρι που κάποια στιγμή αδειάζουν οι ίδιοι το ποτήρι τους στο νεροχύτη. Χωρίς καμιά τύψη .Μόνο πλημμυρισμένοι από ένα μεγάλο μπούχτισμα...και τότε όλα αλλάζουν. Οι ισορροποίες κάποιων ανατρέπονται και αρχίζουν οι προστριβές ...
Μα γιατί ,γιατί το άδειασες ?Εγώ λίγο ακόμα ήθελα. Τί δεν άντεχες λίγο νεράκι ακόμα.....?

Ε όχι ρε μεγάλε ....δεν άντεχα .....και σε άφησα για πολύ καιρό να γεμίζεις και να γεμίζεις ..Μα τώρα ΤΕΛΟΣ.
Και όπως μια *συνάδελφος* λέει ...ήρθε η ώρα των αναδρομικών.

Πέμπτη, Οκτωβρίου 23

Αντε.....πάλι με την σημαία!!!


Αυτό που θυμόμαστε ότι είμαστε Ελληνες μόνο στις εθνικές εορτές και στα πανηγύρια με εκνευρίζει πάρα πολύ.

Εξοργίστηκε η μανούλα λέει από την Ρόδο γιατί την σημαία στην παρέλαση ,κληρώθηκε να την σηκώσει μια μικρή μουσουλμάνα ,ελληνίδα πολίτης. Και μας είπε η μανούλα ,ότι το θέμα είναι ηθικό!!!
Δηλαδή εγώ τώρα να υποθέσω ,πως αν κληρωνόταν κάποιος έλληνας , δεν θα έτρωγε πάλι τα λυσσακά της.
Μωρέ θα τα έτρωγε ,αλλά τότε δεν θα μπορούσε να μιλήσει για ηθική. Θα το κατάπινε ολόκληρο και με τα κουκούτσια.

Να θυμήσω στην εν λόγω κυρία, ότι ηθικό θέμα, θα μπορούσε να είναι και το κάψιμο της σημαίας ,μόνο που δεν την είδα να βγαίνει στα κανάλια να διαμαρτύρεται.
Ηθικό θέμα ,είναι και όλο αυτό το ξεπούλημα που γίνεται στην χώρα μας , αλλά ούτε γι αυτό αντιδρά.
Ηθικό θέμα είναι ότι ,ζητούν χρήματα πίσω από τους πυρόπληκτους της Πελοποννήσου και όχι από τον Εφραίμ και τους εμπλέκοντες στην υπόθεση siemens ,αλλά και για αυτό πέρααααααα βρέχει.
Βλέπεις εκεί δεν την παίρνει.......

Τι να σου κάνω καλή μου κυρία . Το σύνταγμα της χώρας μας δεν είναι πουλοβεράκι για να το κόβουμε και να το ράβουμε στα μέτρα μας!!
Οχι τουλάχιστον εμείς ,οι απλοί πολίτες .Κάποιοι έχουν κι αυτήν την δυνατότητα ,αλλά και σε αυτό σε βρίσκω απούσα....
Ασε το παιδάκι να κάνει την δουλειά του και να σηκώσει την σημαία...και κοίτα να πάρεις καμιά ζυγαριά και να μετρήσεις πόσο ελληνίδα είσαι.
Που ξέρεις ,μπορεί η ζυγαριά να μηδενίσει!!!!


(υγ Συγχαρητήρια στην μικρή μουσουλμάνα .Της εύχομαι πάντα η ζωή της να της χαρίζει τέτοια τιμή)

Παρασκευή, Οκτωβρίου 17

Γράμμα σε έναν.....άγνωστο...ας πούμε στον Υπουργό Παιδείας!!!!

Αγαπητέ
Κύριε Υπουργέ!

Από παιδί το σχολείο ,είχε στην ψυχή μου μια θέση δυνατή και σταθερή.Το σεβόμουν ,αυτό και τους δασκάλους μας και είχα την ψευδαίσθηση πως με σεβόταν κι αυτό. Μεγαλώνοντας διαπίστωσα πόσο τραγικά λάθος ήμουν.
Αυτό βέβαια δεν συνέβη ,τότε που ήμουν παιδί του δημοτικού ή έφηβη σπουδάστρια.
Την τραγικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος ,την ένιωσα στο πετσί μου ,ως μάνα ενός μαθητή ,από τα πρώτα του βήματα στο Δημοτικό σχολείο.

Μπήκα πολλές φορές στην διαδικασία να συγκρίνω το τότε με το τώρα! Οι αλλαγές που διέκρινα είναι ελάχιστες ή αμηλητέες για το πέρασμα τόσων χρόνων. Και μιλάμε για 30 χρόνια πρίν!!!

Θα απαριθμήσω μερικές από τις διαφορές ,όχι επειδή δεν τις γνωρίζετε, αλλά επειδή μου κάνει καλό να ξεκινώ από αυτές.
Διαφορές λοιπόν.
Αλλα βιβλία, πιό όμορφα και πιο επιστημονικά (?).
Μπήκαν λέει στα σχολειά μας τα computers και η πληροφορική (?)
Αν εννοείται ότι έχει κάθε τάξη από ένα computer που κανείς δεν το ανοίγει ποτέ ...ε Ναι ,τότε έχουμε πληροφορική!
Εγινε το ολοήμερο σχολείο που λειτουργεί από τις 8,15 εώς τις 4,15 .
Τώρα ποιούς ακριβώς εξυπηρετεί ,δεν ξέρω . Μάλλον τους δημοσίους υπαλλήλους ,γιατί οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες μαζεύονται στα σπίτια τους μετά τις 5 το απόγευμα.Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζετε τότε κυβερνάτε σε άλλο πλανήτη!
Εχουμε την ευέλικτη ζώνη στα σχολεία,που κάθε χρόνο λένε ,πως ασχολούνται με ένα αντικείμενο πάνω στο οποίο κάνουν εργασίες(?).
Εχουμε δυο ξένες γλώσσες .Μάλιστα, τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας.
Εχουμε μπασκέτες για να παίζουν τα παιδιά και να αθλούνται!
Εχουμε δραστηριότητες ,όπως θεατρικές ομάδες ,χορούς (?)
Εχουμε δασκάλους που επιμορφώνονται με σεμινάρια για τα νέα δρώμμενα στο χώρο της παιδείας (?)
Αυτά μπορώ μόνο να σκεφτώ αυτήν την στιγμή.
Για καθένα από αυτά έχω να σας πω και κάτι.
Καινούργια βιβλία.Δύσκολα και ακαταλαβίστικα ακόμα και για τους δασκάλους.Πόσο μάλλον για τα παιδιά και για το γονιό που καλείται να βοηθήσει στο σπίτι το παιδί του ,αν θέλει να μάθει κάτι.
Αυτό δεν το είχαμε τότε...οι γονείς δεν μπορούσαν να βοηθήσουν, τώρα ξέρουν δεν ξέρουν (που δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν), καλούνται να διαβάσουν γραμματική ,μαθηματικά ,ιστορία κλπ , για να βοηθήσουν τα παιδιά τους.Ή δικαιολογία που ακούω ως μάνα ,είναι ότι οι διδακτικές ώρες δεν μπορούν να καλύψουν την ύλη που πρέπει να βγει.
Η πληροφορική στο σχολείο....ας γελάσω!
Ακόμα περιμένουμε τον δάσκαλο τεχνολόγο που θα αναλάβει να τους κάνει μαθήματα.
Το ολοήμερο σχολείο...ας γελάσω και με αυτό .
Ενας δάσκαλος για 30 με 40 παιδάκια ,διαφόρων ηλικιών . Τι να σου κάνει ο άνθρωπος...
Για τις ώρες λειτουργίας του μίλησα παραπάνω...
Οι ξένες γλώσσες στα σχολεία.....με αυτό θα ξεκαρδιστώ...Τα μαθήματα ξεκινούν με την πεποίθηση ,ότι όλα τα παιδιά πηγαίνουν φροντιστήριο!! Γιατί αν πιστεύετε ότι από τα σχολεία και μόνο, μπορούν να πάρουν τα πτυχία που εσείς τους έχετε επιβάλει ώς εφόδια ,μάλλον γελιέστε οικτρά!!
Ευέλικτη ζώνη. Υποχρέωνετε τους γονείς να έχουν διαδίκτυο ή αν δεν έχουν να τρέχουν σε βιβλιοθήκες και ίντερνετ καφέ να βρίσκουν πληροφορίες .Να το κάνουν τα παιδιά ..Ναι συμφωνώ. Να μας δώσετε λίγες ώρες από το δικό σας 24ωρο για να προλάβαίνουμε .Γιατί εγώ δουλεύω εως τις 6 για να φέρω τον επιούσιο και να καλύψω τα έξοδα που με επιβαρύνετε συνεχώς ΄(ξένες γλώσσες ,φροντιστήρια).
Οι δάσκαλοι,χρυσοί και άγιοι.Πότε όμως επιμορφόνωνται?
Κατά την διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Και τι τα κάνουν τα παιδιά μας τότε? Τα μοιράζουν από τάξη σε τάξη!

Ολα τα παραπάνω είναι πράγματα που λίγο ή πολύ όλοι οι γονείς τα αντιμετωπίζουμε.
Εγώ όμως ,θεωρώ απαράδεκτο να πρέπει να μεγαλώσω έναν άνθρωπο κάτω από τέτοιες συνθήκες. Εχω όλη την καλή διάθεση ,να τον βοηθήσω, να του μάθω πράγματα.
Για παράδειγμα δεν μπορεί να μαθαίνει ,για τον βιολογικό καθαρισμό των λυμάτων και να μην ξέρει να δώσει ένα παράδειγμα . Να μαθαίνει έτσι στείρα τρεις τέσσερις έννοιες χωρίς κανείς να του της εξηγεί.
Θα μου πείτε ,μα αυτό το κάνουν στο σχολείο ...γελιέστε Κύριε..στο σχολείο δεν προλαβαίνουν να βγάλουν την ύλη που τους έχετε φορτώσει και την φέρνουν σπίτι,όχι να κάνουν και κάτι παραπάνω.
Το καινούργιο φαινόμενο ,είναι τα επαναλληπτικά διαγωνίσματα στα παιδιά του δημοτικού. Δημιουργείτε παπαγάλους κύριε ,χωρίς κριτική σκέψη και άποψη.
Βέβαια εσάς σας συμφέρει αυτό, εμένα όμως καθόλου.Γιατί θέλετε να σας παραδώσω έναν δούλο ,που θα μου έχει βγει η παναγία να μεγαλώσω ,να μορθώσω και να σπουδάσω για να του πετάξετε ,εκεί γύρω στα 30 ένα ξεροκόμματο και να μην σας διαμαρτυρηθεί.

Ποτέ δεν ήμουν πιο απογοητευμένη από την χώρα μου από ότι σήμερα ,που μεγαλώνω αυτό το παιδί .
Που πρέπει να το αναγκάσω στην στείρα και μεθοδευμένη γνώση...
Αρνούμαι και αυτό το πληρώνω .
Εχω δικαίωμα να παραδώσω στην κοινωνία της παγκοσμοιοπήσης σας ,έναν ενεργό πολίτη και όχι ένα κούφιο κατασκεύασμα...Παλεύω....διαμαρτύρομαι , έχω γνώμη και άποψη.

Σε εκείνα τα σχολεία ,των 30 χρόνων πριν...αυτό μας μάθανε..Οι γονείς μας ,οι αγράμματοι για αυτό παλέψανε και παρόλη την αμορφωσιά τους τα κατάφεραν.
Εσείς όλοι οι μορφωμένοι ...γιατί καταδικάζετε τα παιδιά μας ?
Αφήστε να ανοίξουν τα φτερά τους.
Εχουν δικαίωμα στην μόρφωση (οχι την στείρα) ,στο παιχνίδι (που και αυτό τους το κόψατε,γιατί άραγε...) ,στην ελπίδα.

Εδώ διαπράττετε ένα έγκλημα ,προμελετημένο ή όχι ,θα το κρίνουν οι γενιές που έρχονται.
Εχετε ευθύνη...αν σας λέει κάτι η λέξη ,που πολύ αμφιβάλλω.

(Τα είπα και ξεθύμανα. Συγνώμη για το σεντόνι)

Τετάρτη, Οκτωβρίου 15

BLOG ACTION DAY!

Blog action day 2008 ,σήμερα με θέμα την φτώχεια!

Ο καθένας ας πράξει ότι του λέει η ψυχή του!!

Τρίτη, Οκτωβρίου 14

Update Moνοήμερης!!!!

Η Τιθορέα ή Βελίτσα είναι πράγματι ένα καταπληκτικό χωριό!!Απο μακρυά θαρρείς πως είναι καρφωμένο σε τοίχο παλιού αρχοντικού.Δίπλα της απλώνεται το μεγάλο φαράγγι του Καχαλα.
Ενα φαράγγι, πραγματικά εντυπωσιακό που σου κόβει την ανάσα.Τον χειμώνα με τις βροχές κατεβάζει το νερό από τα Διπόταμα και τον Παρνασσό.

Από όποια μεριά και να το κοιτάξεις σου προκαλεί δέος.Δίπλα του απλώνεται σε σχήμα φιδιού το μονοπάτι Ε65 το οποίο και ακολουθήσαμε!

Πάνω στον επιβλητικό όγκο του βουνού ,δεσπόζουν σπηλιές, που χάσκουν σαν ανοιχτά στόματα. Μια από αυτές, αποτέλεσε το σπίτι και το ορμητήριο του Οδυσσέα Ανδρούτσου, την οποία μπορεί να επισκεφθεί κανείς ,μόνο από μια αιωρούμενη σκάλα.Πράγμα επικίνδυνο για τα δυο πιτσιρίκια που μας συνόδευαν. Μπήκαν όμως σε άλλη σπηλιά, που εγώ ούτε που το τόλμησα, καθότι υψοβοβική.


Η διαδρομή μέχρι τον νερόμυλο του φαραγγιού κράτησε 1,5 ώρα.Από εκεί και πάνω έμπαινες στον ορεινό όγκο του Παρνασσού.Στο ύψωμα που φτάσαμε μπορούσες να διακρίνεις όλη την πεδιάδα του Κηφισσού.
Η επιστοφή ήταν πιο εύκολη και σε μια ώρα βρισκόμασταν πισω στο χωριό . Στην πλατεία του μας φιλοξένησε το παραδοσιακό καφενείο *το μαντείο* για καφεδάκι και ξεκούραση .
Τα παιδιά έπαιξαν κάτω από τον πλάτανο ,ο οποίος χρονολογείται από το 1887 και η βόλτα στο χωριό που ακολούθησε αργότερα μας αποζημίωσε στο έπακρο.



Είδαμε την εκκλησία του Αγιου Ιωάννη του Θεολόγου με τα καταπληκτικό ψηφιδωτό και την επιγραφή της , το σπίτι που φιλοξένησε τον Καραισκάκη και τα γραφικά ταβερνάκια του χωριού και τα σοκάκια του.



Η Τιθορέα για όσους δεν το γνωρίζουν,απέχει μόλις 20 λεπτά από την Φτερόλακα του Παρνασσού. ΄Μια από τις χιονοδρομικές του πίστες. Εγώ ομολογώ ότι δεν το γνώριζα.Δεν είναι κοσμοπολίτικη σαν την Αράχωβα ,αλλά είναι απόλυτα γραφική και ζεστή!
Η επιστροφή προς την Αθήνα όπως ήταν φυσικό μας γέμισε μελαγχολία....
Δώσαμε υπόσχεση ότι θα ξαναπάμε και αποφασίσαμε ήδη την επόμενη μας εξόρμηση....!!!

(Υπάρχουν κι άλλες φωτογραφίες που θα τις δημοσιεύσω άλλη φορά)
Συμβουλεύω όσους επιθυμούν μια μονοήμερη εκδρομή ...να το τολμήσουν ανεπιφύλακτα!
Συγνώμη για το μέγεθος των φωτογραφιών..μου έχει χαλάσει ο φωτοσόπις)

Παρασκευή, Οκτωβρίου 10

Μονοήμερη εκδρομή.....!!!!


Και ναι μια ακόμα εβδομάδα έφτασε στο τέλος της! Και αύριο κούτσου κούτσου ....την οργάνωσα την απόδραση...!!
Θα πάμε οικογενειακώς στην Ανω Τιθορέα ή Βελίτσα.

Θα δούμε λέει ,τον γεροπλάτανο στην πλατεία του χωριού που χρονολογείται από το 1887.Λίγο έξω από το χωριό θα πάρουμε το μονοπάτι Ε65 δίπλα στο χείλος του φαραγγιού, ανάμεσα σε έλατα ,βελανιδιές και κέδρα και 2 χιλιόμετρα έξω από το χωριό θα συναντήσουμε την σπηλιά του Οδυσσέα Ανδρούτσου!!
Συνεχίζει κι άλλο λένε αυτό το μονοπάτι,αλλά νομίζω ότι μέχρι εκεί καλά θα είναι...Θα είναι και δυο παιδιά μαζί!!!

Τις εντυπώσεις θα σας τις περιγράψω στην επιστροφή!!!
Ο καιρός από ότι είδα θα είναι συννεφιασμένος και μπορεί να βρέξει εκεί κατά τις 12,00 , αλλά ποιός νοίαζεται!!!
Και μόνο η ιδέα ότι θα βρεθώ ...εκτός των τειχών...με κάνει και πετάω!!!

Ανυπομονώ!!!!

Οι φωτογραφίες είναι από το site Στέκι του Γιαλά!!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 9

ΑΕΙ ....πολλών αστέρων!!!



Επεσε χτες στην αντίληψή μου ,το παρακάτω...και τυχαία χτες στις ειδήσεις στην Νετ (νομίζω) μιλούσε ο Πρύτανης (δεν ξέρω ποιός),για αυτήν ακριβώς την διάκριση...

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ «ΤΑΪΜΣ»
ΑΕΙ... πολλών αστέρων


Και αφού είπε άλλα ωραία και καλά ...κατέληξε στην διαπίστωση ,ότι θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερη θέση στα πανεπιστήμια παγκοσμίως ,αν λέει, δαπανούνταν περισσότερα χρήματα για τις έρευνες και τα πανεπιστήμια και αν, αντί για 400 φοιτητές είχαμε 40 σε κάθε πανεπιστήμιο.
Εχουμε πολλούς φοιτητές.....είπε ο Κύριος Πρύτανης!!! Και δεν έχουμε τί ακριβώς να τους κάνουμε κύριε Πρύτανη εεε???? Το άρθρο 16 αναθεωρημένο ή μη σας θυμίζει κάτι κύριε Πρύτανη?????


Ρε αι σιχτήρ..

Υγ (Το βρισίδι πάει για την διαπίστωση και όχι για την διάκριση.Δεν φταίω εγώ ρε παιδιά .....με συγχίζουν συνέχεια)

Τετάρτη, Οκτωβρίου 8

Κραχ και κρουχ και της θειάς τους το μπουγαδοκόφινο!!!!


Τι γίνεται ωρέ αδέρφια!!!!!

Δεν θα το παίξω υπεράνω!! Ανησυχώ ,όπως φαντάζομαι και όλοι εσείς!
Τον τελευταίο καιρό ,από παντού σκάνε ειδήσεις για τις τράπεζες που καταρρέουν η μια πίσω από την άλλη ,παγκοσμίως.
Σήμερα δε ,η Ισλανδία πήρε δάνειο από την Ρωσία για να γλυτώσει την χρεωκοπία ως χώρα.
Στην Ινδονησία έκλεισε το χρηματιστήριο.Στην Αγγλία τράπεζες όπως HSBC και ΒARCLAYS περιμένουν το κράτος για ενίσχυση! Στην Αμερική κάτι άκουσα για κουπόνια σίτισης.
Στην Ελλάδα πάντως όλα καλά ακόμα ,αν εξαιρέσεις το χρηματιστήριο που πέφτει κοντά στο 7%.
Είναι Κραχ λένε....Η Αμερική για μια ακόμη φορά το έκανε το θαύμα της!Επεσαν λέει έξω οι τράπεζες γιατί ο φορολογούμενος, αδυνατούσε να πληρώσει τα δάνειά του. Και αποφάσισαν να τις ενισχύσουν με 700 δισεκατομμύρια ευρώ!!!!! Που θα τα πάρουν πάλι από τον φορολογούμενο??????? Από ποιόν???? Από αυτόν που δεν πλήρωνε τα δάνεια και έπεσαν οι τράπεζες έξω???

Τα οικονομικά λίγο τα κατανοώ . Εκείνο όμως που σαν Ξανθιά καταλαβαίνω είναι πως η Ελεύθερη οικονομία (αυτή που είχαν στο μυαλό τους να εφαρμόσουν ) ,ξέρετε αυτή που δεν επιδέχεται κρατική παρέμβαση ή έλεγχο ...δεν τους βγήκε!!
Κρατική παρέμβαση δεν θέλανε όταν εφαρμόζαν τακτικές αθέμιτες για τον κοινό πολίτη ,τώρα όμως εκλιπαρούν για σωτηρία ..πάλι από τον ίδιο τον πολίτη..
Τι γίνεται ρε γαμώτο???? Αν εγώ, εσύ ,ο άλλος έχω την δυνατότητα να σώσω μια τράπεζα ,γιατί δεν αλλάζουν τα πράγματα???
Κι αναρωτιέται πάλι η Ξανθιά....(με ένα τεράστιο ερωτηματικό πάνω από το κεφάλι)??
Ρε συ ,κάτι μου βρωμάει εδώ!!!! ή μήπως είμαι πολύ καχύποπτη???
Γιατί τα αμερικανάκια δεν είχαν να πληρώσουν??? Κάτι άκουσα για την ακρίβεια του Πετρελαίου ,η οποία επηρέασε όλο τον πλανήτη. Κάτι πήρε το μάτι μου ,για ένα κύμα αντιαμερικανισμού πάλι από όλο τον πλανήτη τα τελευταία χρόνια. Κάτι άκουσα ότι το dollar εγινε ανίσχυρο μπροστά στο Ευρώ!!!! Κάτσε και όλο αυτό τα αμερικανάκια θα το αφήσουν να περάσει έτσι????
Δεν θα αποδείξουν στον κόσμο ποιος είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού???
Δεν θα αποδείξουν πως εις τους αιώνες των αιώνων θα εξαρτόμαστε από τα .....ια τους???
Δεν γίνεται ...πρέπει να το αποδείξουν!!
_____________________________________________________________

Και τι??? Τον επόμενο πόλεμο που ετοιμάζουν για το πετρέλαιο ...θα τον αφήσουν να γίνει έτσι χωρίς λόγο???? ¨Οπως στο Ιράκ ας πούμε??? Που τους έκραξε όλος ο πλανήτης!!!!!
________________________________________________________________

Μωρή Ξανθιά σκάσε πια ,με την κινδυνολογία σου.....

Εγώ θα σκάσω .....αλλά η μύτη μου μυρίζεται πόλεμο!!! και το κραχ και το κρουχ είναι για δικαιολογήσουν της θειάς τους το μπουγαδοκόφινο!!!!

Αυτά....και για να το τελειώσω , να ενημερώσω τους Κυρίους Κυρίους ..ότι *ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ*

Παρασκευή, Οκτωβρίου 3

Τα λιμάνια......των ψυχών!!



Πες μου τι ζητάς
στους σταθμούς που αγάπησες
Οτι κι αν σου πουν
οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βορριά

Αν δεν προδωθείς
απ'τα χνάρια που άφησες
δεν θα λυτρωθείς
αν γυρίζεις στα λημέρια της πληγής

Τα ντουμάνια στου τρένου τις γραμμές
σου δείχνουνε το χθες θες δε θες
Στα λιμάνια των φάρων οι ριπές
ανάψανε φωτιές αχ μην κλαίς

Αν χαθείς ξανά
στης καρδιάς τον μαχαλά
Κάπου εκεί κοντά
Μεθυσμένη περιμένει μια σκιά

Βάλσαμο γλυκό
Θα'μαι δίπλα σου εγώ
χάρτης που διψώ
το μελάνι της πορείας σου να πιω

Αφιερωμένο....σε όλους ,για ότι κι αν σημαίνει για τον καθένα
Καλό σαββατοκύριακο !

Πέμπτη, Οκτωβρίου 2

Δασκάλα VS Ξανθιά σημείωσατε 1!!!!


Χτες ήταν η μέρα του χαμού!

Ο μικρός είχε διάβασμα ,όχι το καθημερινό ,το βατό (μην χιέσω) αλλά για δυό διαγωνίσματα. Ενα επαναληπτικό στα Θρησκευτικά 5 κεφαλαιάκια και ένα στα Αγγλικά.
Τα άλλα της ημέρας δεν τα λογαριάζουμε!
Με το που μου το είπε ....με ζώσανε τα φίδια!
Ωχ, σκέφτηκα ,αρχίσαμε πάλι,τα καλά τα περσινά...κάθε δυο μέρες διαγώνισμα και μάλιστα σε δυο μαθήματα την φορά!

Το πρόγραμμα του μικρού είναι σαν πρόγραμμα γιάπη σε ναυτιλιακή εταιρεία!
Εχει 3 φορές την βδομάδα Αγγλικά ,μιά Γαλλικά και τρεις ποδόσφαιρο.
Καμιά μέρα ελεύθερη. Μόνο οι Τετάρτες που έχει μόνο μπάλα.Αλλά η Τετάρτη είναι η μέρα που τον παίρνει ο πατέρας του.Βλέπετε έχει και έναν πατέρα το παιδί που πρέπει να τον βλέπει!!

Κοινώς τρέχουμε σαν τους φούστηδες. Γυρνάει από το σχολείο στις 1,30 ,τρώει και από τις 2,30 αρχίζει το διάβασμα. Μόνος του στο σπίτι λίγα πράγματα κάνει . Περιμένει να γυρίσω . Φυσικό είναι...το καταλαβαίνω, αλλά ακόμα δεν το έχω αποδεχτεί!
Γυρνάω λοιπόν στις 5 και αρχίζουμε το τρέξιμο ,λίγο να διαβάσουμε να φύγει για τα Αγγλικά ,μετά να γυρίσουμε να διαβάσει να φύγουμε για την μπάλα ...
Με λίγα λόγια μαζευόμαστε σπίτι στις 8 με 8 και μισή.
Η δουλειά που τους βάζει απαιτεί ,χωρίς υπερβολές , ένα τρίωρο με τρισήμιση ώρες,για κάποιον που θέλει να μην πασαλείβει την κατάσταση! Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και τα διαγωνίσματα που επιβαρύνουν την κατάσταση.
Μας παίρνει το ξημέρωμα λοιπόν!
Τις τελευταίες μέρες τρώω στις 11 την νύχτα!
Μπάνιο κάνω στις 11,15 ,λίγο να μαζέψω ,λίγο να τακτοποιήσω φτάνει 12,30.
Πέφτω και ξεραίνομαι!

Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι το παιδί να είναι πιεσμένο και ανήσυχο στο σχολείο.
Σήμερα λοιπόν ,την πλησίασα το πρωί για να την ρωτήσω πως πάει ο μικρός!

Μου είπε όλα τα συναφή ,ότι είναι άψογος ,έξυπνος κλπ κλπ αλλά είναι ακόμα ανήσυχος.
Μήπως τον πιέζεις ,με ρωτάει.
Ε ναι ,της απαντώ ,φυσικά και τον πιέζω!
Αααααα μου λέει ,ηρέμησε ,μην τον πιέζεις!!
Εγώ μένω κάγκελο!!!
Κοίτα μου λέει , με ύφος συγκαταβατικό. *Προσπάθησε να διαχειριστείς τον χρόνο σου πιο σωστά και μην τον πιέζεις* ,να δεις που θα ηρεμήσει!!!

Την κοίταζα σαν χάνος!!! Δεν είπα τίποτα ...Ηταν μάταιο!!!

Ποιός τον πιέζει καλή μου γυναίκα?
Εγώ ?
Πέρυσι στην τρίτη δημοτικού ,τους έβαλες και έγραψαν 57 επαναλληπτικά διαγωνίσματα
(ναι μην γελάτε τα έχω μετρημένα),από μένα τι περίμενες??
Αν εγώ τον πιέζω ....εσύ τι κάνεις??

Ολη την ώρα μου ερχόταν να ουρλιάξω....ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΩΡΑ ΣΧΟΛΑΩ ΚΥΡΙΑ???? ΣΤΙΣ 4,30....ΕΣΥ ΤΙ ΩΡΑ ΠΑΣ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ???? ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ...ΣΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΚΑΝΕΝΑ 4ΩΡΟ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΙ ΩΡΕΣ....να βοηθάω έναν μαθητή να προετοιμαστεί για έρθει στο μάθημα σου διαβασμένος και για να σου γράψει σε 57 διαγωνίσματα ΑΡΙΣΤΑ???


ΗΜΑΡΤΟΝ .....!!!

Και μετά μου λέτε να μην νευριάζω!!!

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 30

Λίγη σιωπή!!!!


Εχω πολλά νεύρα τελευταία!
Ναι καλά, θα μου πείτε και ποιός δεν έχει????
Τα βράδυα που ρημαδοξαπλώνω ,προσπαθώ όπως πάντα άλλωστε να το αναλύσω. Να δω τι μου φταίει ,πού στην ευχή είναι η ρίζα του κακού. Που μου καρφώνει τα μυαλά στα κάγκελα και δεν με αφήνει να ησυχάσω!!!
Ξυπνώ το πρωί και έχω έτοιμο το ζωνάρι για καυγά!!
Νευριάζω που δεν μπορώ να ανοίξω το μάτι μου από την κούραση!
Νευριάζω που σκέφτομαι ότι αφού αφήσω τον μικρό στο σχολείο θα πρέπει να διανύσω μια απόσταση 15 λεπτών σε τρία τέταρτα!!
Νευριάζω με το αφεντικό μου ,που κοιμάται τον ύπνο του δικαίου όλη την ημέρα και το μόνο που τον νοιάζει ,αν μαζέψαμε λεφτά. Από που ρε χάνε ,να τα μαζέψω ,αφού δεν ξεκουνάς τον απαυτό σου να φέρεις κανέναν πελάτη στην εταιρεία???
Νευριάζω με τις συναδέλφους ,που και οι δυο είναι στην κοσμάρα τους. Η μια στα 48 και θυμήθηκε ότι θέλει να κάνει παιδί και έχουν τρελλαθεί οι ορμόνες της . Και μας βγάζει την παναγία στα λάθη. Η άλλη τα παίρνει γιατί τα σ/κ έρχονται στο σπίτι τα παιδιά του καλού της και αρχίζει την γκρίνια.
Νευριάζω που απέναντι από το παραθυρό μου βλέπω μόνο πολυκατοικίες .
Νευριάζω που μόλις τελειώσω την δουλειά ,τρέχω σαν τον φούστη να προλάβω να διαβάσει ο μικρός και να αρχίσουν τα Αγγλικά ,Γαλλικά , Ποδόσφαιρα και τα λοιπά!!
Νευριάζω που αν δεν είμαι κοντά του , χαζεύειιιιιιιιιιιιι με τα φύλλα της λεμονιάς έξω από το παράθυρο...
Νευριάζω μαζί του , που ακόμα το μυαλό του τρέχει σε ακρογιαλές καλοκαίρια και δεν στρώνεται!
Νευριάζω όταν κατά τις 10,30 το βράδυ πέφτω να ξεραθώ και στην ρημαδοτηλεόραση βλέπω τα άσχετα!
Νευριάζω με την αδερφή μου ,που δεν μπορεί να κουμαντάρει τα παιδιά και είναι συνέχεια μέσα στην φωνή!
Νευριάζω με την μάνα μου ,που την έκανε μαμόθρεπτη .
Νευριάζω που έχω να ανεβοκατεβάσω χειμωνοκαλοκαιρινά και δεν γουστάρω καθόλου.
Νευριάσα για μια ακόμα φορά ,το Σάββατο που ανέβηκα στην Πάρνηθα και είδα πάλι τα καμμένα .
Νευρίασα με κάτι βλαμμένους στο καταφύγιο του Μπάφι ,που περίμεναν να εξυπηρετηθούν και μόνο που δεν είχαν πέσει πάνω στον μοναδικό υπάλληλο να τον φάνε.
Ασε δε που έσπρωχναν για να πάρουν κουταλοπίρουνα λες και θα τελείωναν .
Νευριάσα με αυτούς που έχουν το καταφύγιο και δεν έχουν ανθρώπους να εξυπηρετήσουν τον κόσμο.
Νευρίασα τις προάλλες με την βενζίνη.
Νευριάζω με την ακρίβεια!
Νευριάσα με τον Θεό την Κυριακή στο μνημόσυνο της φίλης μου. Αλλα δυο μνημόσυνα που γίνονταν αφορούσαν ανθρώπους κάτω των 50.
Νευριάζω κάθε μέρα με τον καρκίνο!! Δεν υπάρχει μέρα που να μην ακούσω κάτι για κάποιον.
Νευρίασα με τη δασκάλα ο θεός να την κάνει στο άρθρο που διάβασα στο λινκ της mamma

Γενικά νευριάζω με όλα!!!
Και προσπαθώ αλλά άκρη δεν βγάζω. Την λύση την γνωρίζω ,αλλά και πάλι νευριάζω γιατί δεν μπορώ να την πραγματοποιήσω!!

Θέλω να φύγω από αυτήν την κωλοπόλη που μου τρώει τα συκώτια! Θέλω να πάω στο χωριό . Να ανοίγω το παράθυρό μου και να βλέπω έλατα και οξιές.Να βόσκω πρόβατα και γελάδια. Να έχω κήπο . Να μαγειρεύω . Να προλαβαίνω να αγκαλιάζω και να φιλώ τους αγαπημένους μου ανθρώπους .
Να κερνώ τους περαστικούς , λικεράκι και γλυκό του κουταλιού , φτιαγμένο από τα χέρια μου!!
Τα βράδια να ανάβω το τζάκι μου και να χάνομαι στις φλόγες.
Θέλω να μην νευριάζω , θέλω λίγη ηρεμία .
Λίγη σιωπή!!!!

Κατά τα άλλα όλα καλά!!!

(υγ η φωτό είναι από το νετ)

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 17

Και πάλι κόκκινη κάρτα!!


Πάλι θα με ρωτήσετε???
Πάλι ,πάλι....και αυτή είναι και μεγαλύτερη από τις άλλες!
Ωραία ...ας πιάσουμε αυτό το όμορφο θέμα. Που θα το ονομάσουμε ..*ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΛΕΦΤΑ*.
Πρωί ,πρωί στην αυλή του σχολείου λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι ,οι συζητήσεις των μαμάδων έδιναν και έπαιρναν.
Η αγωνία για τα παιδιά και την νέα σχολική χρονιά,οι αναμνήσεις από τις καλοκαιρινές διακοπές που είναι ακόμα νωπές και η προσδοκία ,αυτή η χρονιά να είναι καλύτερη από την προηγούμενη! Τα παραπάνω θα έπρεπε να είναι οι αναμενόμενες συζητήσεις ,αλλά σιγά μην ήταν έτσι!!
Από παρέα σε παρέα γυναικών δεν άκουγες τίποτα άλλο εκτός από το καράβι τα λεφτά που χρειάστηκε να δώσουν με το καλημέρα της νέας σχολικής χρονιάς! Και δεν ήταν παράπονο ενός ή δυό ατόμων ,ήταν μια βουή υπόκωφη που έβγαινε από όλους.Αλλες πιο σιγά ,άλλες πιο δυνατά συζητούσαν το ίδιο πράγμα.Πώς θα τα έβγαζαν πέρα με όλα αυτά τα έξοδα.
Οκ γκρίνια , θα μου πείτε...Εδώ τα χαλάμε αλλού κι αλλού.
Να μου πει κάποιος που είναι αυτό το αλλού ...να το μάθω κι εγώ, γιατί στο ΑLLOU FUN PARK δεν είναι σίγουρα.
Ενα μικρό παράδειγμα του δικού μου καραβιού θα σας παραθέσω για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας!!
ΜΑΘΗΤΗΣ Δ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
Το δικό μας καράβι είναι μάλλον τράτα ,μπροστά στα υπερωκεάνια του γυμνασίου και λυκείου!!
ΣΧΟΛΙΚΑ-ΤΣΑΝΤΑ (τσάντα πέρνουμε κάθε δυο χρόνια) 90 ευρώ
ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ-ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ (Ρούχα-παπούτσια-εγγραφή) 135 ευρώ
ΑΓΓΛΙΚΑ (ΒΙΒΛΙΑ-ΕΓΓΡΑΦΗ-ΜΗΝΑΣ) 161 ευρώ
ΓΑΛΛΙΚΑ (ΒΙΒΛΙΑ-ΕΓΓΡΑΦΗ-MHNAΣ) 106 ευρώ
ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ (ΧΑΡΤΙ ΓΙΑ ΣΧΟΛΕΙΟ-ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ) 70 ευρώ
Προσθέτοντας το καράβι...μου βγήκε ένα νούμερο της τάξης των 562 ευρώ.
Μέσα σε αυτά δεν είναι τα καινούργια ρούχα,γιατί βλέπεις τα σκασμένα μεγαλώνουν και γρήγορα και ψηλώνουν απότομα και τα περσινά δεν τους κάνουν.
Τώρα τι θα φάμε το Σεπτέμβρη, πώς θα πληρώσουμε τους λογαριασμούς ,πως θα τα βγάλουμε πέρα ,μην με ρωτάτε δεν ξέρω να σας πω!!!
Αναρωτιέμαι ,τί κάνουν οι γονείς με δυο και τρία παιδιά!!
Και κάτω από αυτές τις συνθήκες θα εμφανίσω πάλι την κοκκινη κάρτα και θα πω!!
*Να χέσω την δωρεάν παιδεία σας και το κράτος σας μέσα*

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 12

Σπασμένο τηλέφωνο!!



....Χτες το απόγευμα καθόμουνα και έπαιζα σπασμένο τηλέφωνο ,με τον γιο μου , τον ανιψιό μου εξ αδερφής ,Βαγγέλη και τα ανίψια μου ,Κατερίνα και Γιάννη ,εκ πρωτοξαδέρφης!!

Λέγαμε μια λέξη ο καθένας στο αυτί του άλλου ,λίγο αλλαγμένη και ο τελευταίος προσπαθούσε να μαντέψει.
Ο Βαγγέλης μου ,είναι λίγο μικρούλης μόνο 3,5 ετών , δεν καταλαβαίνε και πολλά ,αλλά ήθελε οπωσδήποτε να παίξει..
Κι εγώ θεία μου ,κι εγώ...!!
Ηρθε η σειρά του λοιπόν να πει μια λέξη στο αυτί του γιου μου....
Στο άκουσμα της ο γιος μου ...ξέσπασε σε γέλια...
-Τί είπε ΄Γιάννη και γελάς ? Γιατί τον κοροιδεύεις ..πρότρεξα εγώ!! (έχουμε ένα θέμα ζήλιας μεταξύ τους..Ο μεγάλος ζηλεύει τον μικρό)
-Δεν τον κοροιδεύω μαμά!!!! Γελάω με αυτό που είπε!!
-Ε τι είπε τελοσπάντων?

Μαμά ,είπε: *Η θεία η Ντίνα κάνει δίαιτα*

Περιττό να σας πω ότι έπεσα κάτω ξερή από τα γέλια.
Σφουγγάρια είναι τα παιδιά.Αρχές καλοκαιριού ,συζητώντας η αδέρφή και ο γαμπρός μου αναφέρθηκαν στο ότι πρέπει να κάνω διαίτα!
ο μικρός ακούγοντάς το , το κατέγραψε και από καιρό σε καιρό μου έλεγε:
-Θεία Ντίνα μου ,είσαι λίγο χοντρούλα, πρέπει να κάνεις διαίτα ,να κόψεις τις τυρόπιτες!!

Ε τώρα το παιδί πήρε το μέρος μου....*Η θεία Ντίνα κάνει διαίτα*!

υγ(η φωτό είναι από το νετ)

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 10

Γυναίκες σε καθεστώς ....ομηρίας!!


Χτες μπαίνοντας στο σπίτι μετά την δουλειά ,χτύπησε το κινητό μου.Ηταν η Σ ,μαμά συμμαθητή του γιού μου.Γνωστή ,όχι φίλη ,συναντιόμαστε σε εκδηλώσεις των παιδιών και στο σχολείο το πρωί που αφήνω τον γιό μου. Εχει έρθει και δυο φορές σπίτι.
-Ντίνα?
-Παρακαλώ ποιός είναι?
-Η Σ... είμαι η μαμά του Σ...!
-Α καλώς την ,τι κάνεις?
-Καλά ,θα στα πω.Σε παρακαλώ θέλω μια μεγάλη χάρη γιατί είναι ανάγκη!
-Αν μπορώ!!!
-Θα ήθελα να μου κρατούσες τα παιδιά για καμιά ώρα ,γιατί έχω μια δουλειά και δεν έχω κανέναν να τα αφήσω!! Αν μπορείς βέβαια!
-Φυσικά ,της απάντησα ,χωρίς σκέψη....Θα χαρεί κι ο δικός μου πολύ!!
-Ευχαριστώ!!
-Δεν κάνει τίποτα ,μην το συζητάς!!

Λίγο αργότερα ,χτυπούσε το κουδούνι. Ανοιξα και τα πιτσιρίκια ...έτρεξαν στην σκάλα χαχανίζοντας και γελώντας!!
Ευχαριστώ μου ξαναείπε ,θα έρθω σε μια ώρα το πολύ να τα πάρω...Την κοίταξα ,της είπα να μην το συζητάει ...αλλά με έζωσαν τα φίδια...Η όψη της ,το βλέμμα της μου φάνηκαν οικεία ,γνωστά...κάτι μου θύμησαν .Μακάρι να κάνω λάθος σκέφτηκα.....και έκλεισα την πόρτα ,αποχαιρετώντας την...
Τα παιδιά έπαιξαν ,εγώ έκανα τις δουλειές μου και η ώρα κύλησε χωρίς να το καταλάβω.
Ηταν γύρω στις 7 ,όταν το κουδούνι χτύπησε και τα παιδιά έτρεξαν να ανοίξουν στην μητέρα τους.
Μπήκε ,ήταν χλωμή και όσο κι αν προσπαθούσε να το κρύψει ήταν ανήσυχη...Ευχαριστώ πολύ μου ξαναείπε...Την κοίταξα πάλι με τα μάτια ορθάνοιχτα και της πρότεινα ,να πάμε τα παιδιά στις κούνιες ,να πιούμε έναν καφέ και να μιλησούμε...
Δέχτηκε σχεδόν ανακουφισμένη...
Μπουκάραμε στο αυτοκίνητο και μια και δυο ...στην παιδική χαρά .
Τα παιδιά ξαμολύθηκαν και εμείς βρήκαμε ένα απόμερο παγκάκι και καθίσαμε...Κι εκεί οι φόβοι μου επιβεβαίωθηκαν.
Μου είπε εν ολίγοις ,πως είχε πάει σε δικηγόρο,γιατί ο άντρας της έφυγε από το σπίτι ,μου είπε πως τον κυνηγούν αφού είναι μπλεγμένος με χαρτιά και καζίνα ,μου είπε ότι υποψιάζεται ότι έχει γκόμενα ,ότι λεφτά δεν της δίνει εδώ και ένα χρόνο ,πως τα Αγγλικά της περσινής χρονιάς του μικρού τα πλήρωσε την προηγούμενη μέρα με λεφτά που της έδωσε ο πεθερός της. Πως δουλειά δεν έχει , πως αυτός θα ξαναγυρίσει και θα αρχίσουν οι καβγάδες , πως οι γονείς της είναι στην κοσμάρα τους .Πως ,πως,πως..
Ηταν τρελλαμένη γιατί δεν ξέρει με ποιό τρόπο θα τα βγάλει πέρα με ενοίκιο ,δυο παιδιά και τόσες υποχρεώσεις και πως αν διανοηθεί ότι θα ξαναζήσει μαζί του ένα δευτερόλεπτο θα πέσει να πεθάνει...
Και κάπου ανάμεσα εκεί ...του έστειλε μύνημα για να την πάρει τηλέφωνο και την πήρε αργότερα και μέσα σε άλλα της απάντησε ,πως θα έρχεται και θα φεύγει όποτε γουστάρει...
Η θέση μου ήταν πολύ δύσκολη , ακουγοντάς την ,ήξερα πως η αλήθεια ήταν κάπου στην μέση .Πως τα προβλήματα είχαν ξεκινήσει και από τους δυο η τουλάχιστον πολύ πριν αυτή τα αντιληφθεί...
Προσπάθησα να την συμβουλεύσω ,την κοιτούσα και στα μάτια της ,στις κινήσεις του σώματός της ,αναγνώριζα μια άλλη γυναίκα 5 χρόνια πριν ,απεγνωσμένη ,που ήθελε πάσει θυσία να φύγει.Που δεν μπορούσε να πάρει άλλο ανάσα.Αναγνώρισα τον εαυτό μου...
Την λυπήθηκα, έπρεπε όμως να της δώσω την σωστή συμβουλή...
Πού να πάει ,χωρίς δουλειά με δυο παιδιά και χωρίς σπίτι??
Εν ολίγοις της είπα ,να μείνει και να προετοιμαστεί κατάλληλα ,μέχρι να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της .Και αφού θα ήταν έτοιμη θα έβλεπε τι θα έκανε...
Και εκεί ήταν που μίσησα τον εαυτό μου.
Πώς λες σε έναν άνθρωπο απελπισμένο ,χωρίς αγάπη και φροντίδα ,χωρίς καμιά βοήθεια,
* σκάσε και κάτσε μέσα στα σκατά?*
Κι όμως το έκανα ,γιατί ήξερα καλά ,πως αυτό που της ζητούσα να κάνει ήταν τίποτα ,μπροστά σε αυτό που ετοιμαζόταν ,όντας ανέτοιμη ,να επιχειρήσει...

Αργότερα ,της είπα,αργότερα ,όταν θα είσαι έτοιμη!! Θα ειναι όμως ποτέ ?

Κάπου εκεί ,άρχισαν να μαζεύονται δυο τρεις άλλες γυναίκες,όλες εκεί γύρω στα 40,γειτόνισσές της ,που λίγο πολύ ήξεραν το πρόβλημα και άρχισαν κι αυτές να μιλούν και να λένε τα δικά τους.Τον πόνο τους ,την αγωνία τους .
Η μια μιλούσε για το πως την πέταξε ο άντρας της έξω από το σπίτι ,ένα καλοκαίρι που γύρισε από την Κρήτη με τα παιδιά από διακοπές.Πως της έκανε ασφαλιστικά μέτρα για να μην πάρει τα παιδιά και πάει στην Κρήτη,αφού δεν θα είχε που να μείνει και όλα αυτά μέσα σε μια βδομάδα.Πως τώρα ζει με 1000 ευρώ και ενοίκιο αυτά τα παιδιά κάπου κοντά στο σπίτι τους..το παλιό.
Η άλλη έλεγε για το πως ο άντρας της πίνει και την τελευταία φορά που πλακώθηκαν πήδηξε από τον πρώτο όροφο για να την εκβιάσει να μην πάρει τα παιδιά και φύγει....

Κοίταξα γύρω μου και με έπιασε άγχος,μια παλάμη γυναίκες ,μέσα σε μια παιδική χαρά εκεί γύρω στα 40 , απόλυτα και αφόρητα γερασμένες..Γυναίκες απελπισμένες ,μάνες με παιδιά ,άνθρωποι ,που έκαναν λάθη και που τώρα καλούνται να τα πληρώσουν...

Γυναίκες σε καθεστώς ...ομηρίας!!!

Υγ Να μην ξεχάσω να συγχαρώ τους άντρες τους, τους πρώην και τους νυν !!!

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 8

Μαυρογιαλούροι .......αι σιχτήρ πια!!

Ποτέ δεν ασχολήθηκα με την Δεθ και το πανηγύρι που γίνεται κάθε χρόνο εκεί πάνω!
Κακώς θα μου πείτε!! Δεν ξέρω, μπορεί!
Από προχτές όμως ,διαβάζω ,ακούω ,μαθαίνω ,ότι όλοι είναι απογοητευμένοι από τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού!!

Γιατί μου το κάνετε αυτό βρε παιδιά...!!
Δηλάδη τώρα , εγώ ,πρέπει να πιστέψω ότι περιμένατε να ακούσετε να μιλάει σοβαρά??
Να δώσει απαντήσεις ,να ανοίξει δρόμους ,ελπίδας και χαράς?
Δηλαδή ,δεν ήσασταν σίγουροι ,ότι τα χάλια μας θα τα έριχνε στην διεθνή κρίση και στις κυβερνήσεις τις παλιές?
Δηλαδή ,αμφιβάλατε , ότι θα σας έλεγε το πανέμορφο ΛΙΤΟΤΗΤΑ-ΛΙΤΟΤΗΤΑ-ΛΙΤΟΤΗΤΑ για εσάς ,ΚΕΡΔΗ-ΚΕΡΔΗ-ΚΕΡΔΗ για εμάς?
Οτι θα σας ανακοίνωνε , ότι θα μας αλλάξει τον αδόξαστο ,στο όνομα της κάθαρσης (της δική μας εννοεί πάντα)και της μελλοντικής ευημερίας του τόπου.

Δηλαδή τι περιμένατε να πει? Οτι θα μας δώσει λεφτά με την σέσουλα ? Οτι θα φτιάξει την παιδεία και την υγεία ? Οτι θα βάλει φυλακή τους κλέφτες και τους λωποδύτες?
Οτι τα παιδιά μας θα έχουν ένα καλύτερο μέλλον??

Είναι πολλά που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε πάνω σε αυτό το θέμα, αλλά.....

Ημαρτον πια.!!!
Ανοίξτε τα μάτια σας. Κι αυτοί και οι άλλοι που θα έρθουν ,θα κοιτάξουν μόνο την πάρτη τους και κανέναν άλλο.Για την δική τους τσέπη θα ενδιαφερθούν .Γιατί ως πολιτικοί έχουν μια και μόνη χαρακτηριστική ιδιότητα...είναι αχόρταγοι και για αυτούς ισχύει το ρητό ..όσο πιο πολλά , τόσο πιο καλά.!

Βαρέθηκα ,σιχάθηκα ...
Είχα κι εγώ ελπίδα κάποτε ,αλλά μου την πεθάνανε με όποιο τρόπο μπορούσαν.
Και αρνούμαι πια...Ναι, αρνούμαι να ασχολούμαι μαζί τους....
Αρνηθείτε κι εσείς ,μήπως και δούμε άσπρη μέρα...

Αι σιχτήρ πια....και είναι ένα αι σιχτήρ που τους ρίχνω (τους κυβερνώντες και μη, πολιτικούς )με όλη την δύναμη της ψυχής μου!!!

Μαύρο ρεεεεε,μαύρο στους Μαυρογιαλούρους!!!

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 5

Φθινόπωρο ...με διάθεση μελαγχολική!!



Η βροχή του Σαββατοκύριακου προς στιγμή γέμισε την ψυχή μου με μια γλυκιά απαντοχή.Ουφ σκέφτηκα ,καθισμένη στην πολυθρόνα του σκηνοθέτη στο μπαλκόνι μου,καιρός ήταν...
Εκατσα και χάζευα για όση ώρα έπεφτε και ξέπλενε τους δρόμους και τις αυλές (τι ωραίο προνόμιο οι αυλές στις γειτονιές της Αθήνας)και οι αισθήσεις της όσφρησης της όρασης και της ακοής χτυπούσαν κόκκινο. Ηταν σαν πόρτες που άνοιξαν διάπλατα για να υποδεχτούν και το παραμικρό κάλεσμα του φθινοπώρου .Πολυτέλεια στις μέρες μας ,αφού οι εποχές πια βάλθηκαν να τρέχουν κι αυτές ,όπως κι εμείς...(οκ Φώτη δεν θα με πιάσει η νοσταλγία μου ,αν και θα έπρεπε).

Φθινόπωρο λοιπόν ...πάμε για μια επανάληψη στις γνώσεις μας για αυτή την εποχή του χρόνου!!

Λέξη σύνθετη από το ρήμα φθίνω που σημαίνει λιγοστεύω και το ουσιαστικό οπώρα που σημαίνει φρούτο.
Στο livepedia διαβάζω ότι το φθινόπωρο άλλοι το λένε αστρονομικό ,το οποίο διαρκεί περίπου 89 ήμέρες και ξεκινά από τις 23 Σεπτέμβρη και τελειώνει στις 22 Δεκέμβρη.
Αλλοι το λένε ημερολογιακό ή μετεωρολογικό και ξεκινά από την 1 Σεπτέμβρη και τελειώνει στις 30 Νοέμβρη.
Η επικρατέστερη όμως άποψη είναι ότι στο βόρειο ημισφαίριο το φθινόπωρο, ξεκινά στις 21 Σεπτέμβρη και τελειώνει στις 21 Δεκέμβρη .(Αυτό το (στις) δίπλα από τις ημερομηνίες μου φαίνεται λάθος ,νομίζω ότι πρέπει να είναι (στη)...τελοσπάντων).

Το φθινόπωρο λοιπόν ,ξεκινά η αλλαγή της θερμοκρασίας (λέμε τώρα) , μικραίνει η μέρα και η υγρασία αυξάνει τα επίπεδά της.
Οι μήνες που το δημιουργούν είναι ο Σεπτέμβρης ,ο Οκτώβρης και ο Δεκεμβρης.

Πέρα από τις κλιματολογικές αλλαγές (ξαναθυμίζω ...λέμε τώρα ..)ο Σεπτέμβρης είναι ο ένατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου με διάρκεια 30 ημερών. Η λατινική ονομασία του, September , προέρχεται από το septem =επτά, καθώς ήταν ο έβδομος μήνας του αρχαίου δεκάμηνου ρωμαϊκού ημερολογίου είναι και ο πρώτος μήνας του εκκλησιαστικού έτους, γι αυτό και συνιθίζεται σε πολλές περιοχές της χώρας μας να γίνονται αγιασμοί.
Τον συναντάμε με τις ονομασίες Τρυγητής , από τον τρύγο ή Σταυριάτης από την γιορτή της ανύψωσης του Ιιμίου Σταυρού στις 14/9.
Την ίδια ακριβώς περίοδο ,τον Σεπτέμβη ,ξεκινά το όργωμα.

Ο Οκτώβριος είναι ο δέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου και διάρκει 31 μέρες . Η ονομασία του προέρχεται από τη λατινική λέξη octo =οκτώ, ως όγδοος μήνας του ρωμαϊκού δεκάμηνου ημερολογίου.
Κατά την διάρκεια του Οκτώβρη γίνεται η σπορά και βρισκόμαστε πλέον στην καρδιά του φθινοπώρου.Σε πολλές περιοχές της χώρας μας τον αποκαλούν Βροχάρη λόγω των βροχών που φέρνει μαζί του (λέμε τώρα...).
Ο Οκτώβρης υπήρξε σημαντικός μήνας για την χώρα μας καθώς μεγάλα γεγονότα έχουν διαδραματιστεί τον μήνα αυτό .Το όχι της 28ης Οκτωβρίου , 26 Οκτωβρη η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 ,η απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου του 44 και άλλα.
Η μεγαλύτερη γιορτή του Οκτωβρίου είναι του Αγίου Δημητρίου στις 26 Οκτωβρη ,μέρα που σηματοδοτούσε για τους αγρότες και την έναρξη του χειμώνα!!

Τελευταίος ο Νοέμβρης είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, αυτός έχει 30 μέρες. Η ονομασία του προέρχεται από τη λατινική λέξη novem =εννιά, ως ένατος μήνας του ρωμαϊκού ημερολογίου.
Τούτον τον ακούμε ως Σποριά αφού τον Νοέμβρη σπέρνουν τα όσπρια και τα δημητριακά.
Η γιορτή της σποράς πέφτει στις 21 Δεκεμβρίου ,ημέρα που η εκκλησία μας γιορτάζει τα εισόδια της Θεοτόκου.Τον Νοέμβρη σε πολλές περιοχές της χώρας μας ανοίγουν και τα κρασιά ,γι αυτό και λέγεται και κρασομήνας ή κρασομηνιάς.
Και βέβαια ούτε από αυτόν τον μήνα θα έλειπαν ιστορικά γεγονότα ,με πρώτη, την 17 Νοέμβρη ,γιορτή του Πολυτεχνείου και την 25η Νοέμβρη γιορτή της Εθνικής Αντίστασης.

Ετσι.....έρχεται ο χειμώνας!!
Εκείνο όμως που είναι αξιοθαύμαστο είναι οι μεταβολές στην φύση και στο φυσικό βασίλειο.
Οπως αναφέρεται στην Βικιπαίδεια το φθινόπωρο τα φυλοβόλλα δέντρα αρχίζουν να ρίχνουν το φύλλωμά τους.Οι πρώτες βροχές προετοιμάζουν το έδαφος μεταφέροντας άλατα και άλλες θρεπτικές ουσίες που θα βοηθήσουν στην επόμενη σπορά.
Τα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων, ενεργοποιώντας ένα δικό τους αμυντικό μηχανισμό, ωριμάζουν και διασπούν τις χρωστικές ουσίες που έχουν παράγει -ανάμεσά τους και την χλωροφύλλη- και τις απορροφούν πίσω στο κοτσάνι για άλλες χρήσεις. Όταν το πράσινο χρώμα της χλωροφύλλης εξαφανίζεται, τότε αποκαλύπτονται τα υπόλοιπα χρώματα, αυτά που συνήθως αποκαλούνται "φθινοπωρινά* και μαγευτικά επίσης.

Αυτά λοιπόν για το φθινόπωρο ,ελπίζω να μην σας κούρασα .
Γράφοντας το παραπάνω ,από πληροφορίες που συνέλεξα από το νετ,χαζεύω έξω από το παράθυρο της δουλειάς ....η ζέστη είναι ακόμα αφόρητη και ο ήλιος εκτυφλωτικός ...
Η αλήθεια είναι πως θέλω να φωνάξω ,δεν θέλω άλλο φως κουράστηκα..
Και σε τούτη την πόλη λες και οι εποχές γίναν δυο...μονάχα ,καλοκαίρι -χειμώνας.Και όλα είναι πια τόσο μονότονα...
Αισθάνομαι έντονη την ανάγκη να μυρίσω το βρεγμένο χώμα ,αν βρέξει βέβαια και αν βρω χώμα πουθενά στους δρόμους της μεγαλούπολης που ζούμε.

Με κούρασε το φως!!

ΥΓ Οι πληροφορίες πάρθηκαν από το νετ

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 1

Ες αύριον τα σπουδαία...!

Καλώς σας βρήκα!

Επιστροφή σήμερα στα πάτρια εδάφη. Με διάθεση όχι ιδιαίτερα καλή ,αφού η επιστροφή από διακοπές από μόνη της κουβαλά μια θλίψη.
Ηταν όμορφες και ήσυχες διακοπές ,κοντά σε αγαπημένους ανθρώπους ,ξέγνοιαστες και χαλαρές. Προσπάθησα να είναι ακριβώς όπως είχα προγραμματίσει και ως ένα σημείο τα κατάφερα ...αλλά όπως όλοι ξέρουμε ..όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ,ο θεός γελά!!

Ετσι και με μένα..γέλασε ο Θεός και εκεί κοντά στα τέλη Αυγούστου με γύρισε πίσω ,για να αποχαιρετήσω μια καλή φίλη ..που έφυγε και πολύ άδικα (όπως πάντα άδικος είναι ο θάνατος) και πολύ νέα!

Δεν έχω άλλα να πω..προς το παρόν.
Η καρδιά μου είναι ακόμα βαριά. Είναι και ο Σεπτέμβρης που δεν είναι ο μήνας μου!
Είναι που ακόμα δεν πάτησα το πόδι μου ,αδημονώ για τον χειμώνα που έρχεται!!
Βιάζομαι να περάσουν οι μέρες...να μαλακώσει ο πόνος και ο θυμός!!

Ες αύριον τα σπουδαία...λοιπόν!

Εύχομαι να είστε όλοι καλά. Γιατί νέα σας από σήμερα θα αρχίσω να μαθαίνω.
Καθόλου δεν μπήκα όλο αυτόν τον καιρό και 'ετσι σχεδόν τίποτα δεν άκουσα ,ούτε είδα για εσάς ...εκτός βέβαια για το Λυδιάκι!!

Αντε ,ας έχουμε έναν καλό φθινόπωρο και έναν ευλογημένο χειμώνα!!

Καλό ταξίδι Γίτσα !!!

Παρασκευή, Αυγούστου 8

Ραντεβού τον Σεπτέμβρη.....!!!

Μέχρι τότε.......ένα τραγούδι να σας συντροφεύει.
Που καθόλου δεν ταιριάζει με την διάθεση του
καλοκαιριού ....


Μα που ,πολύ μου αρέσει.
Αταίριαστο λοιπόν ,όχι συμβατό...όπως και η αφεντιά μου!!

Σας φιλώ γλυκά!!

Πέμπτη, Αυγούστου 7

Mια βοήθεια παρακαλώ!!!!

Οποιος μπορεί ,αν μπορεί ,ας με βοηθήσει σε κάτι.
Πήρα μύνημα στο μέιλ μου από την Μαριλένα ότι ενώ
μου άφησε μύνημα στο ποστ μου *10 λεπτά κήρυγμα* ,
αυτό δεν φαίνεται!!
Εγώ βέβαια δεν πήρα χαμπάρι!!
Στο μέιλ μου όμως που έχω βάλει να έρχονται ειδοποιή-
σεις για τα μυνήματα που λαμβάνω στα πόστ ,διαπιστώνω
τώρα ότι και της Χουανίτας το μύνημα δεν φαίνεται!!!
Πως γίνεται αυτό ,ωρέ παιδιά ??
Και εγώ πώς μπορώ να επαναφέρω αυτά τα μυνήματα???

Σημειωτέον χτες και σήμερα το πρωί δεν είχα σύνδεση??
Λετε να φταίει αυτό????

Υγ (Να ζητήσω συγνώμη από τα κορίτσια που δεν φαίνονται
τα μυνήματά τους...)

Helpppppp!!!

Update

Tα μυνήματα τα έκανα copy-paste απο το μέιλ μου πριν λίγο!!
Το μυστήριο όμως ,παραμένει!!

Τετάρτη, Αυγούστου 6

Δυο μέρες μόνο!!!!

Δυο μέρες μόνο έμειναν για να ξεκινήσουν οι καλοκαιρινές μου διακοπές!Οσο πλησιάζει ο καιρός ,τόσο καταλαβαίνω πόσο τις έχω ανάγκη. Με έχειπιάσει και η ανυπομονησία για να βρεθώ στο χωριό!
Αχ το χωριό!!!!
Το χωριό που λέτε ,δεν είναι δικό μου εκ καταγωγής! Αλλά να όταν ανταμώσαμε για πρώτη φορά το ερωτεύτηκα παράφορα και αυτό το ίδιο πιθανολογώ.
Γιατί δεν εξηγήται αλλιώς η θαλπωρή και η ζεστασιά που ένιωσα όταν για πρώτη φορά περνούσα τα όρια του πριν κάποια χρόνια.
Στο χωριό λοιπόν έχω μόνο φίλους , περιουσία κινητή μας τελείωσε.Και βέβαια αποτελεί για μένα ,όνειρο ζωής ,ένα ξύλινο σπιτάκι εκεί σε μια γωνιά του ,κάτω από τις οξυές και τα έλατα!
Αλλά για το χωριό θα σας μιλήσω άλλη φορά!! Τώρα θα σας δώσω μια μικρή μόνο γεύση από την ζεστή του αγκαλιά...και θα σας ευχηθώ να περνάτε καλάόπου κι αν είστε ,ότι κι αν κάνετε.
Ραντεβού τον Σεπτέμβρη ,να είστε όλοι γεροί και δυνατοί και να γυρίσετε με υπέροχες αναμνήσεις και καθαρά μυαλά και ψυχές!!

Αυτή είναι μια καλοκαιρινή πλευρά της πλατείας του χωριού

Και αυτή μια χειμωνιάτικη...και βέβαια η πιο αγαπημένη μου!!!

Χωριό μου , χωριουδάκι μου ...έρχομαι. Ετοιμασου πλάτανε για τσιπουράκια και καφέδες και μπιρίμπα !

Καλό καλοκαίρι!!!

(υγ Οι φωτογραφίες είναι δανεικές από το vlaxoi.gr

Πέμπτη, Ιουλίου 31

10 λεπτά κήρυγμα!!



Φεύγει σήμερα το καμάρι μου .Διακοπές στην Κέρκυρα
με τον Μπαμπούλη!
Απο χτες ,τον κρατούσα στην αγκαλιά και είχε αρχίσει το δεκάλεπτο κήρυγμα.


-Να προσέχεις τον εαυτό σου. Ναι μαμά.
-Μην μου γυρίσεις με κανένα σπασμένο κεφάλι. Ναι μαμά.
-Να με παίρνεις τηλέφωνο όταν θες ,οποιαδήποτε ώρα!. Ακόμα και στις 3 το βράδυ μαμά?
-Ναι ακόμα και τότε!
-Να είσαι τακτικός με τα πράγματά σου. Ναι μαμά!!
-Να είσαι ευγενικός. Ναι μαμά!
-Να μην θυμώνεις και να μην νευρίαζεις! Ναι μαμά!
-Αν κάτι δεν σου αρέσει ή δεν το θέλεις, να το λες στον μπαμπά. Μην ντρέπεσαι. Δεν μπορώ Μαμά ,άμα ντρέπομαι , ντρέπομαι.
-Τουλάχιστον να προσπαθήσεις. Ναι μαμά!!
-Την Δευτέρα να είσαι ήσυχος στο νοσοκομείο που θα βγάλετε τα ράμματα.Θα πονέσω μαμά?
-Οχι δεν θα πονέσεις.
-Να τρως καλά και να προσέχεις στην θάλασσα! .Ναι μαμά!
-Αντε αγόρι μου , να περάσεις καλά και όταν θα γυρίσεις ,θα φύγουμε για Αιγινα!! Μαμά ,πότε θα γυρίσω ?
-Σε δυο βδομάδες!! Παύσηηηηηη!
-Τι είναι παιδί μου? Γιατί στεναχωριέσαι? Που δεν θα είμαστε μαζί!
-Δεν πειράζει ,θα είσαι με τον μπαμπά ,το ίδιο είναι. Και εσύ?
-Εγώ θα είμαι εδώ και θα περνάω καλά ,επειδή θα περνάς κι εσύ καλά..! Εντάξει μαμά μου!
-Μαμά?
-Ελα αγόρι μου ! Σε αγαπώ πολύ..
-Κι εγώ σε αγαπώ παιδί μου!!

Ουφ , πάει κι αυτό.Η αλήθεια είναι ότι κάθε καλοκαίρι μια φρίκη την ψιλοτρώω..Βλέπετε είμαστε και λίγο απρόσεκτοι ,τελούμε και υπο ράμματα στο γόνατο και δεν θα είμαι και κοντά να βλέπω , να ακούω ,να μυρίζομαι τον κίνδυνο..

Τελοσπάντων....όλα καλά θα πάνε μαμά θα δεις!!

Φιλιά γλυκά αγαπημένο μου!!

(υγ Και σήμερα μετά από μια βόλτα στο Λυδιάκι ,κατάλαβα πάλι πόσο άχρηστο είναι τελικά αυτό το κήρυγμα!!)
Μόνο μια ευχή παιδί μου!!

ΖΗΣΕ!!!!

Η φωτογραφία είναι δανεισμένη από το διαδίκτυο

Δευτέρα, Ιουλίου 28

Ετών 30!!!

Οι στίχοι αυτού του τραγουδιού θα μπορούσαν κάλλιστα να ταίριαζαν σε όλες τις ηλικίες!!
Με το που το άκουσα , είπα μέσα μου , αυτό ταιριάζει ταμαμ σε μένα ,στην Silia κσι στην ξυπόλητη το γιατί ούτε εγώ το ξέρω .Θέλω,λοιπόν , να τους το αφιερώσω ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ .Ας το απολαύσουν κάπου όταν το βρουν .
Δημιουργός εξ ολοκλήρου του τραγουδιού είναι η Δήμητρα Μαστορίδου ..αλλά το τραγούδι δεν το βρήκα πουθενά να σας το βάλω να το ακούσετε..(αν το βρει κάποιος ας βοηθήσει)

Λοιπόν για να τελειώνουμε
το τράβηξα ως την άκρη
Μα είναι από λάστιχο
δεν σπάει αν τεντωθεί

Όσα με ξημερώνουνε
πετιούνται απ' το κρεβάτι
φτιάχνουν μεσάνυχτα καφέ
και βάζουν μουσική

Ετών 30, εσύ ως πάντα
μοιάζει με γέφυρα που ενώνει δυο εποχές
Ό,τι έχει γίνει, δε ρίχνει ευθύνη
Ρίχνει ένα κλάμα και ποτίζει αντοχές


Λοιπόν για να τελειώνουμε
Όταν δεν έχει ήλιο
αφήνω σπίτι τα γυαλιά
και φτάνει ως εκεί

Την μέρα ημερώνουνε
όσοι την κάνουν φίλο
και κράτα με να σε κρατώ
ανεβαίνουν τη ζωή

Ετών 30, εσύ ως πάντα
μοιάζει με γέφυρα που ενώνει δυο εποχές
Όνειρα κάνω, κι αν δε τα φτάνω
δε θα 'ταν όνειρα, μα θα 'ταν προοπτικές


Λοιπόν για να τελειώνουμε
με τράβηξα ως την άκρη
μα είμαι από λάστιχο
δεν σπάω αν τεντωθώ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους!!

Παρασκευή, Ιουλίου 25

Καλημέρα αγαπημένε μου πολίτη!!!!


Το είδα κι αυτό πρωί πρωί...με το που άνοιξα το ματάκι μου από τον ύπνο.
Κάποιοι λέει ,έφτιαξαν κάτι κάδους απορριμάτων που σου μιλάνε!! και έχουν την μορφή φοίνικα μεταλικού ΄και πλαστικού βέβαια!!
Σαν ιδέα είναι καλή ,θα συμπιέζει λέει τα σκουπίδια και θα ειδοποιεί το κέντρο περισυλλογής αυτόματα όταν θα έχει γεμίσει . Θα πλένεται αυτόματα άπό μόνος του και θα χωράει 20 φορές περισσότερα σκουπίδια από τους συμβατικούς!!!!
Καλά μέχρι εδώ ,αλλά αυτό που θα μιλάει ήρθε και με αποτελείωσε!!

Πατάς λέει πάνω σε μια μπάρα και ο κάδος φοίνικας αρχίζει να σου μιλάει

Κάδος: Kαλημέρα αγαπητέ μου πολίτη. Μόλις ανοίξει η καταπακτή πέτα τα σκουπίδια σου μέσα και μετά απομακρύνσου για να κλείσω (ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων δεν κατάλαβα και καλά ,θες το σοκ που μου μιλούσε ο κάδος , θες το πρωινό μου ξύπνημα ,δεν ξέρω).

Και ερωτώ η Ξανθιά....εγώ τώρα αν αυτό κυκλοφορήσει στην αγορά ,θα πρέπει μετά να λέω ευχαριστώ στον κάδο????

Δηλαδή όλα τα άλλα προβλήματά μας τα έχουμε λυμένα? Εδώ δεν έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε τους κάδους ανακύκλωσης ακόμη!! Θα κάνουμε διάλογο με τον κάδο ρομπότ????
Και τι? Αντί να βάλουμε κανένα πραγματικό δεντράκι στις πλατείες και στους δρόμους και να φτιάξουμε περισσότερα εργοστάσια επεξεργασίας σκουπιδιών θα γεμίσουμε τον τόπο πλαστικούρα και σίδερα???

Και αν το κάνουν ,τους φτιάξουν δηλαδή ,εγώ θα πρέπει να δεχτώ ότι κάποια εκατομμύρια ευρώ θα πάνε για αυτήν την καρακιτσάτη κατασκευή?

Πάλι μου τον κάψανε τον εγκέφαλο πρωί πρωί...Το άλλο με το ανέκδοτο πως το λέγανε δεν θυμάμαι αλλά κάπως έτσι κατέληγε!!!

---- Μαμάαααααααααα μου ένας κάδος που μιλάει!!!!!

Ε ρε που πάμε ρε ,που πάμε???????

Σας παρακαλώ ,αφήστε μου κανένα εγκεφαλικό κύτταρο ακαρβουνιαστο ...Θέλω να πάω και διακοπές η γυναίκα!@!!!
Ημαρτον πια....

Να προσλάβετε ανθρώπους ρε να μαζεύουν τα σκουπίδια πιο γρήγορα ..ρε ..να φάει ο κόσμος ψωμάκι που μας έχει ξεσκίσει η ανεργία και αφήστε τους φοίνικες και τις μ....ες πρωί πρωί...

ουφφφφφφφφφφφφ!!!!!!!!!!


Φωτογραφία ως συνήθως δανεισμένη από το διαδίκτυο!

Πέμπτη, Ιουλίου 24

Πρέπει λέει να ξεμπλογκαριστούμε!!!

Με κάλεσε η Ξυπόλητη να παίξω ένα παιχνίδι που το λένε Ξεμπλογκάρισμα


Ακολουθεί ένα ερωτηματολόγιο το οποίο θα πρέπει να το αναρτήσετε στο ημερολόγιό σας
Και βέβαια να το απαντήσετε!

Μετά πρέπει να καλέσετε από 3 εώς 7 φίλους ή και εχθρούς να κάνουν το ίδιο..και πάει λέγοντας!!

Στην ανάρτηση σας δεν ξεχνάτε να βάλετε τη διεύθυνση του xeblogarisma

για τη διευκόλυνση τού παιχνιδιού και των 127 κριτών...


xeblogarisma.blogspot.com/παιχνίδι


Και ξεκινώωωωωωωωωωωωωωω!!!


1. ΣΕΞ...

α) είμαι γυναίκα με προτίμηση στους άντρες
β) είμαι άντρας με προτίμηση στις γυναίκες
γ) είμαι γυναίκα με προτίμηση στις γυναίκες
δ)είμαι άντρας με προτίμηση στους άντρες
ε) είμαι απ΄ όλα με προτίμηση σε όλα

2. HOBBY

α) μαγειρική - γυμναστήριο
β) μασάζ - ποδηλασία
γ) ταξίδια - τοξοβολία
δ) συναυλίες - κολύμπι
ε) μοντελισμός - βόλτες με το σκάφος

3. ΤΕΧΝΗ

α) μουσική
β) χορός
γ) κινηματογράφος - θέατρο
δ) λογοτεχνία
ε) ζωγραφική - γλυπτική - αρχιτεκτονική

4. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ

α) αριστερά
β) κεντροαριστερά
γ) κεντροδεξιά
δ) δεξιά
ε) πάρτο αλλιώς

5. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

α) μαθηματικά - γεωμετρία
β) χημεία - φυσική
γ) έκθεση και γλώσσα
δ) ιστορία - γεωγραφία
ε) θρησκευτικά και γυμναστική

6. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ PET

α) γατάκι
β) σκυλάκι
γ) ψαράκι
δ) πουλάκι
ε) κροκοδειλάκι

7. ΔΙΑΚΟΠΕΣ

α) στη θάλασσα
β) στο βουνό
γ) στη Μύκονο
δ) στη Γαύδο
ε) στην Αθήνα

8. ΧΡΩΜΑ

α) λευκό
β) κόκκινο
γ) μοβ
δ) μπλε
ε) μαύρο

9. ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

α) κρεβατοκάμαρα
β) κουζίνα
γ) τουαλέτα
δ) σαλόνι
ε) πατάρι

10. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ

α) 7 ώρες
β) 7 ημέρες
γ) 7 μήνες
δ) πάνω από 7 χρόνια
ε) ε, όχι και 7 χρόνια


Το τελείωσα το ξεμπλογκάρισμα ,είμαι περίεργη για την συνέχεια η αλήθεια είναι!!

Και τώρα θα καλέσω τρεις για να παίξουν κι αυτοί!!

Περνά περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα!!!

Και καλώ τον Νεουρκέζο ,την Πατάτα και το Νοτάκι μου να πάρουν θέσεις παιχνιδιου!!!

Δευτέρα, Ιουλίου 21

Χρωστάω.


Μια συγνώμη.


Γιατί το σαββατοκύριακο που μας πέρασε ,μου βγήκε μια μιζέρια που κατέληξε σε καυγά τρικούβερτο!
Μια μιζέρια ,που ναι, μπορεί κάποιος να την προκάλεσε ,αλλά ως άλλος μαινόμενος ταύρος σε υαλοπωλείο, μπήκα και τα έκανα λίμπα...για μια ακόμα φορά.

Καλά ήταν , είπα ,είπα ,είπα ,όσα είχα για καιρό μαζέψει στα μέσα μου.

Και ο απέναντι είπε κι αυτός...τα δικά του.

Ορίσαμε εκ νέου τα όρια μας.
Βάλαμε πάλι αυτήν την διαχωριστική γραμμή ,που συνήθως, τα χρόνια που περνούν την κάνουν να ξεφτίζει και να ξεθωριάζει.

Και για μια ακόμη φορά κατάλαβα ,πως μοναδικό είναι, να μπορείς εκ νέου να οριοθετείς την ζωή σου. Να μπορεις ,έστω και μέσα από έναν καβγά να λες...
-Εγώ είμαι μέχρι εδώ και εσύ μέχρι εκεί..!,χωρίς να φοβάσαι πως ο άλλος θα χαλαστεί ή πως δεν θα μπορέσει να σεβαστεί αυτό που του ζητάς!

Ευχαριστώ ανθρωπέ μου ,που μου δίνεις για πολοστή φορά ,την δυνατότητα να θυμάμαι ξάνα και ξανά ,πόσο λυτρωτικό συναίσθημα είναι ο καθορισμός ορίων!

Η συγνώμη είναι για τον τρόπο που το ζήτησα!

Ετσι είσαι εσύ θα μου πεις , θύελλα και νηνεμία μαζί και θα με αποστόμώσεις για μια ακόμη φορά .
Γιατί εμένα, αυτό το θύελλα του μέσα μου , με χαλάει και με τσακίζει. Είναι ελάττωμα που δεν το γουστάρω στον εαυτό μου και προσπαθώ χρόνια τώρα να το διώξω και να το ξορκίσω.
Aλλά μάταια ...γιατί απλά έτσι είμαι εγώ...και εσύ έτσι με δέχεσαι!!!!

Παρασκευή, Ιουλίου 18

Τραγουδάκι!!!

Για το σαββατοκύριακο που έρχεται!!

Παρασκευή, Ιουλίου 11

Kόκκινη Κάρτα!




Μετά από παράκληση της κολλητής μου της πατάτας και χωρίς πολλά λόγια, πάνω στο γραπτό του blog της με θέμα Στο τρένο!...


Γιατί μερικές φορές είναι καλύτερα να το ΒΟΥΛΩΝΩ!!!!

Κόκκινη κάρτα στους μη ελεήμονες!!!
Και την μεγαλύτερη και βαθιά κόκκινη σε μένα!

Δευτέρα, Ιουλίου 7

Η αδερφή μου ... και το γκαζάκι!!!


Φορτώσανε χτες συμπράγαλα και συμπραγαλάκια , γιατί όσο νά ναι ,όταν ξεκινάς για διακοπές με τρία μικρά πιτσιρίκια της τάξης των 16 μηνών , 3,5 χρονών και 9 χρονών αντίστοιχα , ένα χαμό συμπράγαλα τα θες!!! Χώρια τα δικά σου και της μαμάς!!

Μαζεύτηκε η οικογένεια Χωραφά (τρομάρα μας) και από σήμερα το πρωί παίρνει το πρωινό της στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο. Τώρα τούτη δω την ώρα που μιλάμε. Σε λίγο θα βγουν όλοι μαζίιιιιιιιιι για την παραλίααααααα....Ωρε γλέντια!!!

Για ποιούς μιλάω θα μου πείτε ????

Μα για την οικογένειά μου φυσικά , Την αδερφή μετά του συζήγου , τα ανίψια ,την μάνα μου και τον γιό μου.
Πήγαν όλοι διακοπές στην Μύκονο....
Από χτες το πρωί, επικρατούσε στο σπίτι ο πανικός της αρκούδας , πράγματα από εδώ , βαλίτσες από εκεί ,φωνές και στριγγλιές μαζί ....Της φώφης το κάγκελο.
Η αδερφή μου ΄,μέσα στον πανικό ,να περπατάει ανάμεσα σε βαλίτσες και να μονολογεί ,να μην ξεχάσω το γκαζάκι ,να μην ξεχάσω το γκαζάκι....Αμαν πια με αυτό το γκαζάκι μας έπρηξε....Μια ανοργανωσιά , ένας χάος ,ένας πανικός ...για ψήλου πήδημα..Αλλά πάντα έτσι είναι η Βουβού , πώς τελείωσε και το Πολυτεχνείο απορώ....!!!!!
Οι κρίσεις την αφήνουν άγαλμα ,δεν μπορεί να αντιδράσει με τίποτα και τελικά τα κάνει όλα μπάχαλο....
Αφού πια εδέησαν και τα μαζέψανε και τα έβαλαν και τα έβγαλαν όλα από το αυτοκίνητο καμιά δεκαριά φορές...κινήσανε να φύγουν για το λιμάνι της Ραφήνας.
Ευτυχώς ο γαμπρός μου ,είναι προνοητικός και έφυγε τρια τέταρτα νωρίτερα από το κανονικό...γιατί αλλιώς!!!!!
Φιληθήκαμε ,αγκαλιαστήκαμε ,τους ευχήθηκα καλό ταξίδι , έσφιξα το καμάρι μου σφιχτά στην αγκαλιά δίνοντάς του ,τις τελευταίες νουθεσίες..*Μάμα σταμάτα το ψάλσιμο μου απάντησε εκείνος, μπήκαν μέσα και ξεκίνησαν......
Εμεινα να τους παρατηρώ μέχρι που χάθηκαν στην στροφή του δρόμου...Αντε ,σκέφτηκα πάει κι αυτό!!!
Ανέβηκα στο σπίτι , έφτιαξα ένα καφέ και άραξα στο μπαλκόνι..σκεπτόμενη ,τι ωραία θα περάσουν στην Μύκονο .
Δεν πέρασε μισή ώρα ,όταν χτύπησε το τηλέφωνό μου...Στην άλλη γραμμή η Βουβού
-...Ελα της λέω ,τι έγινε, σχεδόν ανήσυχη....
-Ντίνααααααα ξέχασα το γκαζάκι..........είμαστε στην έξοδο 16 της Αττικής οδού , μήπως μπόρείς να το φέρεις??????
Κάγκελο εγώ....απο μέσα ακούγονταν ένα κάρο φωνές...Κάπου μου φαίνεται ότι άκουσα τον γαμπρό μου κάτι να λέει ....δεν ξεκαθάρισα ακριβώς τι????

Επικράτησε ολιγόλεπτη παύση....
-Βουβού...της είπα πάρε βαθιές ανάσες ....άνοιξε το ράδιο ,πες στον χριστιανό να προχωρήσει και όταν με το καλό φτάσετε στην Μύκονο ,μπες στο πρώτο σουπερμάρκετ που θα βρεις και πάρε ένα καινούργιο....
Από την άλλη μεριά ,σχεδόν ανακουφισμένη ακούστηκε .
-...Λες εεεεε?
-...Λέω ,της απάντησα .
-...Αντε ωραία πάμε λοιπόν ,γεια.....και πριν προλάβω να κλείσω το ακουστικό ..άκουγα ....
-...Να πλύνεις τα δυο μπιμπερό των παιδιών που άφησα γιατί θα βρωμίσουνννννννν!!!!!!!!!!!!

Παναγία μου , σκέφτηκα ,αυτός ο γαμπρός μου είναι ήρωας τελικά.....είναι μουρλή για δέσιμο......!!

Οικογένειαααα Καλές Διακοπές !!!

Δευτέρα, Ιουνίου 30

Εκατομμύρια = στραγάλια???


Τι διάβολο γίνεται...????
Ακούσα ,πως η τάδε σοσιαλιστική διεθνής ,που παίρνει μέρος στο Λαγονήσι (?????) με σκοπό να δουν λέει τι θα κάνουν με την ακρίβεια ,ζήτησε και πήρε από την νομαρχία Αθηνών 1,2 εκατομμύρια ευρώ ως χορηγεία ..???
Πως η ΕΡΤ έδωσε με απευθείας ανάθεση ,την κατασκευή σημάτων ,γραφικών και δεν ξέρω εγώ τί άλλο ,σε αγγλική εταιρία,η οποία ανάθεση στοίχισε 1 και κάτι ψιλά εκατομμύρια ευρώ...
Ο Κυριος Θόδωρος λέει πήρε-έδωσε 1 εκατομμύριο μάρκα στην Χαριλάου Τρικούπη.
Ο Κύριος Θέμος το χειμώνα ,κατέθεσε σε τράπεζα 5 εκατομμύρια.

Τι γίνεται ρε πούστη μου , στραγάλια είναι αυτά τα εκατομμύρια και αν ναι ,που διάολο τα πουλάνε να πάω να αγοράσω και εγώ ..Γιατί εμένα μου λείπουνε 99 ευρώ για να κάνω ένα κατοστάρικο????
Αμα είναι να δώσω αυτό το μονόευρω που έχω , να πάρω και εγώ κανένα εκατομμύριο...


Εσείς ακούσατε τίποτα???
Τώρα αν κάνω λάθος στα νούμερα διορθώστε με!!

(Πηγή για τις πληροφορίες , τα δυο πρώτα τα άκουσα στο αρβύρα του Κανάκη ,τα άλλα δυο τα γράφουν οι εφημερίδες)

Παρασκευή, Ιουνίου 27

Και είναι ακόμα ........Ιούνιος!!!!

Αντε να δω πως θα περάσουν τόσοι μήνες!!!



Σαν πολύ νωρίς άρχισαν τα διαόλια μου με την ζέστη!!!!
Ρε χειμώνας και πάλι χειμώνας λέμεεεεεεε ..Δεν αντέχεται τούτο εδώ το πράμα!!!

Πέμπτη, Ιουνίου 26

Koκκινη κάρτα!!!



Σε όλους τους μαλάκες που ΚΑΙΝΕ (βλέπε φωτιές)την ελπίδα των παιδιών μας.
Συνειδητά ή ασυνείδητα.
Και μέσα σε αυτούς συμπεριλαμβάνω και την αφεντομουτσουνάρα μου ,πρώτη και καλύτερη .Γιατί ????
Γιατί απλά το επιτρέπω να συμβαίνει.

Παρτην την ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΟΥ ΚΥΡΑ ΜΟΥ για να βάλεις μυαλό.

Η καλή μας αγελάδα.......!!



Ο Μπαντέλης και οι αδελάδες έχουν μια σχέση πάθους. Ο Μπαντέλης είναι ο λατρεμένος ανιψιός μου.Οι αδελάδες είναι το αγαπημένο ζωάκι του Μπαντέλη.Ο Μπαντέλης είναι ένα αξιαγάπητο πλάσμα ,δύσκολο από την ημέρα που γεννήθηκε , με ιδιαιτερότητες όπως άλλωστε όλα τα παιδιά . Αλλά ...λατρεμένος, εκεί που κάθεσαι έρχεται σε παίρνει αγκαλιά και σου πατάει ένα φιλί λέγοντάς σου **Ντίνα μου ,σε αγαπάω ,Ντίνα μου *και σε λιώνει!
Ολα σχεδόν φυσιολογικά με τον Μπαντέλη αντράκο μου ,γιατί ο άντρας είναι ο γιος και ο Μπαντέλης είναι ο αντράκος.Κάνει ότι κάνουν τα παιδιά στην ηλικία του . Τρέχει ,φωνάζει , γκρινιάζει ....τα πάντα.
Το τελευταίο εξάμηνο όμως ,το αυτί και το μάτι της Θειάς του της υποψιασμένης..κάτι άκουσε και κάτι είδε...που της κίνησε την προσοχή.
Καταρχήν το κόλλημα με τις αδελάδες ....με αυτές κοιμόμαστε ,με αυτές τρώμε ,με αυτές παίζουμε ...με αυτές τα κάνουμε όλα.Φανταστείτε πως σε επίσκεψη που πήγαμε σε συγγενικό πρόσωπο ,βρέθηκε μπροστά του τσαγιερό -αδελάδα ...ε δεν φεύγαμε αν δεν την πέρναμε μαζί μας...Την πήραμε λοιπόν και περπατούσαμε 3 χλμ. , εγώ να κρατάω το χέρι του Μπαντέλη και ο Μπαντέλης την αδελάδα τσαγιερό..
Θα μου πείτε εεε όλα τα παιδιά κολάνε με κάτι ....Εγώ όμως είχα αρχίσει να ανησυχώ..
Μετά αρχίσαμε το δ αντί για γ ,το κ αντί για χ , το δ αντί για λ και το ποιό εμφανές ..το τραύλισμα. Μέσα σε όλα αυτά , μια μανία με την τάξη των πραγμάτων και με μια άρνηση να παίξει με το ίδιο πράγμα πάνω από 5 λεπτά..ήρθε και με έκανε από υποψιασμένη σε εντελώς ανήσυχη...Και άρχισα το ψάλσιμο στην αδερφή μου.
Βουβού , να πας το παιδί στο γιατρό.
Βουβού , το παιδί έχει πρόβλημα ,κάνε κάτι .
Βουβού από εδώ ,Βουβού από εκεί ...και η αδερφή μου ,όχι ότι είναι αδιάφορη ,αλλά και μόνο στην ιδέα ότι το παιδί μπορεί να έχει κάτι ήρθε και πάγωσε και όλο το ανέβαλε.
Μέχρι που δεν έπαιρνε άλλο και τελικά πήγαμε .
Χτες λοιπόν είχαμε και τα απότελέσματα της αξιολόγησης.
Ο Μπαντέλης μου , έμφανίζει ανωριμότητα στον λόγο, πρώιμο τραυλισμό και έλλειψη συγκέντρωσης .Ολα αυτά θα χρειαστούν δυο χρόνια λογοθεραπειών και εργοθεραπειών και βέβαια όλα θα διορθωθούν, εκτός μόνο από τον τραυλισμό που μπορεί να διορθωθεί ,αλλά κάτω από έντονο στρες μπορεί και να ξαναεπανέλθει..
Σημαντικό γεγονός που βοηθάει στην αποκατάσταση όλων αυτών κατά 90% ,είναι ότι πήγαμε πολύ νωρίς ,δηλαδή εγκαίρως.
Ολοι είμαστε λίγο μουδιασμένοι , η δε αδερφή μου σκασμένη ,ξέρετε είναι τώρα που αρχίζεις και ψάχνεσαι τι έχω κάνει λάθος...η γιαγιά αγχωμένη αλλά ψύχραιμη ,ο μπαμπάς στεναχωρημένος...και η θειά ...ψιλοτρελλή...
Αλλά του λέω του Μπαντέλλα μου ,μην φοβάσαι παιδί μου ,εδώ είμαστε όλοι , κοντά , να σου κρατάμε το χέρι και να σε βοηθήσουμε...
Εχεις την Ντίνα σου ,που δεν μαλώνει όπως λες, που θα τους μαλώσει όλους αν σε πειράξει κανένας και που σε λατρεύει.

Σιγά το πρόβλημα θα μου πείτε . Εντάξει δεν είναι και του θανατά και δίκιο θα έχετε!


(Υγ Προς Γονείς ,παπούδες , γιαγιάδες ,θείους και θείες ...ανοιχτά τα μάτια σας και τα αυτιά σας..στα παιδιά μας)

Και εγώ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΒΑΓΓΕΛΗ μου.

Παρασκευή, Ιουνίου 20

Νεύρα!!!

Είναι περίεργο πως μπορεί ένας άνθρωπος για χρόνια πολλά και αφού τον έχεις βγάλει (όσο είναι δυνατόν από την ζωή σου ) ,να μπορεί να σε εκνευρίζει τόσο....πολύ.
Τι να πω!!!
Δεν πειράζει ,ανθρωπέ μου ,που η απάντηση που μου έδωσες στην ερώτηση, αν θα πάρεις το παιδί και σήμερα ,επειδή το είδες χτες μόνο ,μετά από μια εβδομάδα ,ήταν: *δεν νομίζω*....
Ποτέ μην σώσεις να νομίσεις λοιπόν. Θα έρθει η ώρα όμως ,που ούτε εκείνος *θα νομίζει*, και τότε θα έχουμε χάσει και οι τρεις ...Από δική σου μαλακία πάλι.
Είναι καλοκαίρι ρεεεεεεεεεε ,το παιδί τώρα είναι πιο ελευθεροοοοοοοο ρεεεεεεε ,η σύντροφός σου ,οι φίλοι σου ,η καλοπεράσή σου μπορούν να περιμένουν ρεεεεεεεεεεε.

Εκείνος όμως δεν μπορεί ,γιατί μεγαλώνει και τα χρόνια του γεμίζουν απουσία ...και γράφει το κιτάπι στην ψυχή του....και αυτό που πιστεύεις πως θα την σκαπουλάρεις χωρίς καμιά απώλεια με κάνει τρελλή.....

Θα ήθελα να μπορούσα να σε πείσω , αλλά μαζί σου όλα είναι άκυρα!!!

Νεύρα πολλά νεύρα ....με μένα περισσότερο...

Τρίτη, Ιουνίου 17

Zήσε το όνειρο σου!!


Στριφογυρνούσατε γύρω, γύρω στην αυλή, σαν πολυάσχολο μελίσσι και οι φωνές σας , μας είχαν πάρει το κεφάλι. Σε χάζευα και σένα και τον κολλητό σου ,τον Σπύρο, ανέμελα να αγκαλιάζεστε ,να κυνηγιέστε.Και εκεί, λίγο πιο πέρα ,σε μια όμορφη αυλή, εγώ και η μαμά του Σπύρου ,να συζητάμε τα δικά μας..
Λίγο αργότερα ,με πλησίασες σχεδόν διστακτικά ,σχεδόν απαιτητικά..και μου το ανακοίνωσες¨:
*Mαμά ,ο Σπύρος από την Τρίτη θα πηγαίνει κάθε μέρα για μπάνιο με το πούλμαν και τους γυμναστές του κολυμβητηρίου.*
Κούνησα το κεφάλι συγκαταβατικά και σου απάντησα...*Α μπράβο *
Ξαναέφυγες για να γυρίσεις λίγο αργότερα με την ίδια απαίτηση ,παράκληση στα μάτια..
-*Μάμα ,ο Σπύρος ....* ,
-Ξέρω αγόρι μου ,το άκουσα...*
-*Μάμα ,θέλω κι εγώ να πάω...*
Σε κοίταξα με τα μάτια ορθάνοιχτα, μου έκανε εντύπωση το Θέλω σου, δεν ήταν σαν τα άλλα ,τα γκρινιάρικα θέλω, ήταν ένα ιδιαίτερο *θέλω*. Ηταν κάτι σαν ένα Θέλω επιμονής και απαίτησης ,που όχι για απάντηση δεν έπαιρνε...
-*Καλά παιδί μου ,θα το συζητήσουμε στο σπίτι* σου είπα ,περισσότερο για να αποφύγω την κουβέντα.

Το βράδυ σπίτι είχαμε βεβαίως την ίδια κουβέντα....Τελικά με έπεισες ...μετά από πολύ παρακάλι και συζήτηση....
Και φτάσαμε σήμερα το πρωί να σε ξεπροβοδίζω ,στην πρώτη σου ,απογαλακτισμένη βόλτα.Στο πρώτο βήμα ,εκτός της μητρικής αγκαλιάς και φροντίδας..
Μπλέχτηκες με το τσούρμο τα παιδιά και σε κοιτούσα ...*Μεγάλωσες * .Σε κοιτούσα και προσπαθούσα να θυμηθώ τις φορές που μια σταλιά βρέφος σε κοίμιζα στην αγκαλιά μου ,κόντρα σε θεωρίες ,πως οι αγκαλιές κακομαθαίνουν τα παιδιά..και μου φαινόταν πως ήταν χτες....*
Μα ναι ,μόλις χτες ήταν που σε έφερα βρέφος σε μια καλαθούνα ναααααα ,τεράστια για το βρεφικό σου κορμάκι, στο σπίτι από το νοσοκομείο. Χτες ήταν που αποκοιμιόμασταν αγκαλιά ,εσύ 2 μηνών μωρό και εγώ 30 χρονών μάνα ,πάνω στο στήθος μου ,μέχρι το ξημέρωμα..Και μας φωνάζανε όλοι . Θα το κακομάθεις το παιδί..
Πόσο έξω είχαν πέσει, γιατί γρήγορα έφυγες από εκείνη την αγκαλιά και περπάτησες και μίλησες μόλις 9 μηνών. Ευτυχώς που την είχαμε συνιθίσει την αγκαλιά και μέχρι τώρα ακόμα αγκαλιοζόμαστε πριν πάμε για ύπνο...Φαντάσου να τους είχα ακούσει.
Σε χάζευα και δεν το πίστευα ,μεγάλωσες και άρχιζεις σιγά σιγά , να κάνεις τα βήματά σου ,προς την ζωή σου , προς το δικό σου δρόμο. Σήμερα , αύριο με τους φίλους ,μεθαύριο με το ταίρι σου ,αργότερα με την οικογένειά σου...Ξέρω ,είναι νωρίς ακόμη ,είσαι μια σταλιά παιδί...Πόσο γρήγορα όμως αλλάζουν όλα, πόσο γρήγορα από βρέφος έγινες παιδί ,από παιδί θα γίνεις άντρας και θα κυνηγήσεις το δικό σου όνειρο.

Οι πόρτες του πούλμαν έκλεισαν, με κοιτούσες από το παράθυρο και με χαιρετούσες.
Να προσέχεις σου ψυθίρισα ,κούνησες το κεφάλι με μια συγκατάβαση μεγάλου ανθρώπου και είμαι σίγουρη πως σκεφτόσουν ....*Μην ανησυχείς ,μαμά ,θα προσέχω*

Το πούλμαν έστριψε στην γωνιά του δρόμου και με βρήκε να σε κοιτώ να απομακρύνεσαι ,με μια ελπίδα στην ψυχή και έναν αναστεναγμό στα χείλη....
*Στο καλό παιδί μου, *ΖΗΣΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ.*

Δευτέρα, Ιουνίου 9

Κόκκινη Κάρτα!!!




Τις τελευταίες μέρες ,εικόνες πάνε κι έρχονται μπροστά από τα μάτια μας. Θάνατοι και gay γάμοι.
Ο θάνατος του ηθοποιού με άφησε παγωμένη, όχι μόνο γιατί σκοτώθηκε ένας άνθρωπος που γούσταρα ,ως πρόσωπο που κάποτε με διασκέδασε ,αλλά και για αυτήν καθε αυτήν την πράξη του φόνου. Τα γιατί και τα πως ,δεν είναι στην δική μου δικαιοδοσία να τα αναλύσω...Εξάλλου, ο άνθρωπος πέθανε και τίποτα δεν θα τον γυρίσει πίσω, στην μάνα του και στους δικούς του ανθρώπους.
Από την άλλη ,ο ντόρος με τους γάμους των oμοφυλόφιλων...Με χάλασε όλη αυτή η υποκρισία .Υποκρισία και από τις δυο πλευρές .Ενας φαύλος κύκλος. Οι μεν πειραγμένοι από τους δε . Και οι δυο να ψάχνουν ,στα μάτια τα δικά μου τουλάχιστον, πως θα προκαλέσουν οι μεν τους δε και τούμπαλιν. Ούτε αυτό θα κάτσω να το αναλύσω ....
Σε μένα προσωπικά ,πήρε χρόνια πολλά και απώλειες πολλες επίσης, για να κατανοήσω ,ό,τι αυτό που είμαι ,αυτό που πιστεύω ,αυτό που μέσα μου λειτουργεί ως ψυχή ,θρησκεία ,πιστεύω ,ιδανικό είναι και αφορά μόνο την πάρτη μου. Κανένα λόγο δεν έχω και καμιά μα καμιά ανάγκη ,να το δηλώσω μέσα από πράξεις διαμαρτυρίες και δεν συμμαζεύεται..
Οταν όμως γίνεται ένα έγκλημα κατά μιας ανθρώπινης ζωής , προσωπικότητας ...ε τότε και ο πιο συντηρητικός νοήμων νους τρελλαίνεται.....
Αναφέρομαι σε κάτι που διάβασα πριν λίγο στο www.zougla.gr και μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο....Δεν το είδα και δεν το άκουσα....δεν ξέρω αν αληθεύει,αλλά αν αληθεύει εεε τότε είμαστε για πολλές κλωτσιές...
Οποιος έτσι ασύστολα δηλώνει το τραγικό * Καλύτερα να δω τα παιδιά μου στην κάσα, παρά να πηδιούνται από πίσω στα τέσσερα* μόνο αναυδο μπορεί να σε αφήσει και παγωμένο...
Δεν τον ξέρω τον κύριο και ούτε που επιθυμώ να συνάψω σχέσεις μαζί του (όπως έλεγε κι ο Ζήκος στον Μπακαλόγατο)...Μόνο να ,που έχω μια απάντηση να του δώσω...Οχι ως θιγμένη πολίτης αυτού του κράτους και ως ελεύθερος άνθρωπος....αλλά ως μάνα ενός γιού 9 χρόνων ...
*Ψιτ....κύριος....ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΕΡΟ ,ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ δίπλα μου *και η μόνη και μεγαλύτερη μου υποχρέωση απέναντί του είναι να σεβαστώ τις επιθυμίες του και να το στηρίξω και μόνο όταν κινδυνεύει η ζωή του και η σωματική και ψυχική του ακεραιότητα ,να επέμβω με μόνο σκοπό ,την σωτηρία του*

Αυτά .....
Και τώρα σκέφτομαι...πόσο δίκιο είχε αυτός που είπε....*Αλοίμονο! Στα παιδιά που έχουν τέτοιους γονείς*

ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ μάγκα μου....ΚΑΡΑΚΟΚΚΙΝΗ ΟΜΩΣ...

Δευτέρα, Ιουνίου 2

Θέρμα!

Το καλοκαιράκι μπήκε για τα καλά. Σε λίγο τελειώνουν και τα σχολειά.Εβλεπα προχτές στην τηλεόραση ,πως οι γονείς προβληματίζονται που θα αφήσουν τα παιδιά τους ,τώρα που τελειώνουν τα σχολεία...Ωραίο πάρκιν το σχολείο δηλαδή, εκεί μας κατάντησαν.
Αυθόρμητα μου ήρθε η σύγκριση στο μυαλό. Σύγκρινα τα δικά μου παιδικά καλοκαίρια και τα καλοκαίρια του γιού μου.
Θυμήθηκα πως περνούσα εγώ και πως περνά το παιδί μου. Μου ήρθαν στο μυαλό ώρες γλυκές και λατρεμένες. Τότε που με λαχτάρα περίσση, περιμέναμε να τελειώσει το σχολείο ,γιατί την επομένη θα φεύγαμε .Αλλος για το χωριό ,στον παππού και στην γιαγιά ,άλλος για την κατασκήνωση ...όπου μπορούσε ο καθένας.Η αν δεν μπορούσαμε κανονίζαμε κάθε μέρα με το πούλμαν τα μπάνια στο Μαραθώνα με την μαμά .Βλέπεις τότε είχαμε το πλεονέκτημα η μαμά μας να μην εργάζεται .....(άλλη ιστορία αυτή μεγάλη και πονέμενη ,η εργαζόμενη μάνα).
Αυτά σκεφτόμουν και χαζολογούσα ,ώσπου το Σαββάτο το απόγευμα , ο κύριος Μαμαλάκης ήρθε να μου θυμίσει δυο από τα αξέχαστα παιδικά μου καλοκαίρια στο νησί της Ικαριάς..και να μου φέρει δάκρυα στα μάτια....και αρώματα από μια άλλη λατρεμένη εποχή.
Το 81 λοιπόν, τελειώνοντας την πρώτη γυμνασίου ,βρέθηκα στο νησί της Ικαρίας ,κοντά στην νονά μου ,μια πανέμορφη και υπέροχη Ικαρίωτισσα..και συγκεκριμένα στα Θέρμα.
Ενα ψαροχώρι στης Ικαριάς , που τότε μόνο με ψαροκάικο πήγαινες...
Θυμήθηκα τα πάντα ,κοιτούσα πόσο είχε αλλάξει από τότε και συγκινήθηκα.Τι να λησμονήσω και τι να θυμηθώ από εκείνα τα καλοκαίρια.
Την θάλασσα και τις βουτιές από τον μώλο, το ψάρεμα τα απογεύματα με την πετονιά και το ψωμοτύρι, το πρώτο σκίρτημα του έρωτα στο πρόσωπο ένος κατάξανθου αγοριού. Τι από όλα....Σαν κινηματογραφική ταινία περνούσαν από τα μάτια μου ,τα πρωινά με την τυρόπιτα από τον έναν και μοναδικό φούρνο του χωριού , το τρέξιμο προς την παραλία και τον μώλο ,που λύσσάγαμε μέχρι αργά το μεσημέρι στις βουτιές,το φαγητό το μεσημέρι κάτω από τις βουκαμβίλιες στην αυλή του σπίτιού και τα απογεύματα πάλι στο μώλο για μπάνιο μέχρι που έδυε ο ήλιος και γέμιζε ο τόπος από μελιά χρώματα ...
Κι ύστερα το βράδυ οι φωτιές στην παραλία ,ένα τσούρμο πιτσιρικαρία και να παίζει κρυφτό ,κυνηγητό ,μήλα....
Κάθε Σαββάτο είχαμε και σινεμά ,εκεί πρωτοείδα το Grease...τι ταινία και αυτή..Στην ντισκοτέκ του Αγιου (Κυρηκου) πρωτοχόρεψα το Μαρία Μανταλένα!! Εκεί πρωτοταράχτηκα με ταινία ,όταν κρυφά από τους γονείς ,είδα το Κουρδιστό πορτοκάλι....Ακόμα θυμάμαι τον τρόμο...
Και μέσα σε όλα αυτά , είχε και βοήθεια στο σουβλατζίδικο του νονού ...που καλύτερο σουβλάκι καλαμάκι δεν ξαναέφαγα από τότε...Τώρα που τα χωράγαμε όλα...δεν ξέρω..


Ετσι αποχαυνωμένη με βρήκε ο μικρός...και μόνο όταν με σκούντησε και με ρώτησε *Μαμά γιατί κλαις? Είσαι στεναχωρημένη ??* ,συνήλθα και του απάντησα ...*Μερικές φορές παιδάκι μου ,οι άνθρωποι κλαίνε κι από χαρά ή από νοσταλγία...*

Τι υπέροχο συναίσθημα αυτό που φέρνουν μαζί τους οι αναμνήσεις από ευτυχισμένα παιδικά καλοκαίρια!!

Υγ (οι φωτο είναι από το νετ)